01-11-2018

‘In Oorlog en Liefde’


Voorstelling Minor WO2 HU In oorlog en liefde
Op dinsdag 30 oktober speelde Timo Waarsenburg voor de deelnemers van de minor de voorstelling ‘In Oorlog en Liefde’. 
De voorstelling vertelt het verhaal van Hans Beckman, geboren in 1919. Hij volgt een opleiding aan de Koninklijke Militaire Academie. Als Nederland bezet wordt, moet hij daar niet zoveel van weten. Zijn vader is één van de oprichters van de Oranjewacht, een verzetsgroep. Samen met zijn vader is Hans betrokken bij verschillende illegale activiteiten.
 
Als zijn vader in het Oranjehotel in Scheveningen terecht komt, besluit Hans in het najaar van 1942, als hij 21 is, naar Zwitserland te vluchten om vanaf daar Engeland te bereiken. Dit doet hij samen met zijn broertje Rob van 18. In de eerste instantie loopt de reis voorspoedig, tot ze bij een grenscontrole beschuldigt worden van geldsmokkel en in de gevangenis terecht komen.
Na een paar maanden in de gevangenis, worden de broertjes Beckman op transport gezet. Ze komen in Auschwitz terecht. De omstandigheden zijn verschrikkelijk. Toch lijkt er voor Hans een lichtpuntje te verschijnen: tijdens zijn kampbaantje ontmoet hij in 1944 de Joegoslavische Noëmi Trpin. Hij wordt verliefd. “Na de oorlog trouw ik met je”, zegt hij haar, en ze moet lachen. Desondanks geeft ze hem haar thuisadres, wat hij in zijn hoofd prent.
 
Ondertussen komen de geallieerden steeds dichterbij en worden de gevangenen dieper Duitsland ingestuurd. Het lukt Hans en Rob om op een gegeven moment uit de trein te ontsnappen en ze komen in een Tsjechisch ziekenhuis terecht. Vanuit daar kunnen ze uiteindelijk naar huis. Onderweg komen ze erachter dat hun vader in een concentratiekamp is doodgeslagen door een bewaker, maar dat hij door de andere kamp gevangen erg bewonderd werd. Thuis blijkt dat ook de jongste broer Jan mee heeft gedaan aan het verzet, en dat ook moeder Beckman zich heeft ingezet en Joodse onderduikers in huis heeft gehad. Noëmi blijkt de oorlog te hebben overleefd. Zij en Hans schrijven elkaar, besluiten te trouwen en Noëmi komt naar Nederland. Ze krijgen twee kinderen, twee kleinkinderen en één achterkleinkind. Ze blijven bijna 65 jaar getrouwd, tot de dood van Hans Beckman in 2011.

Ilona Naaijkens, die de minor volgt, vond de voorstelling heel interessant. “Het was eerst even inkomen. De man begon namelijk meteen in zijn karakter en dit had ik eerst niet door. Toen hij verder ging vertellen ging het heel erg snel. We werden overstroomd met ervaringen en gebeurtenissen. De man vertelde wel goed! Hij verplaatste zich goed in het karakter en liet mij echt de emoties voelen. Ik vond het heel mooi dat in zo’n heftige situatie toch twee mensen de liefde hebben gevonden.”
 
Timo Waarsenburg vond het erg leuk om voor ons te spelen. “een duidelijk zeer geïnteresseerd publiek dat de hele vertelling aandachtig luisterde en achteraf ook volop vragen stelde.” Hij vindt het belangrijk dat het verhaal van Hans Beckman verteld wordt. “Het is een verhaal met een belangrijke boodschap. De geschiedenis is een aaneenschakeling van oorlogen. Toch neemt de tweede wereldoorlog in dat palet een aparte plaats in. Door de holocaust, de georganiseerde en systematische uitroeiing van een complete bevolkingsgroep, niet om wat ze deden maar om wie ze waren. Dat mensen als wij eigenlijk zomaar, in een paar jaar tijd,  kunnen verworden tot vervolgers of vervolgden. Dat mag nooit meer gebeuren. En om die reden mag wat toen is gebeurd nooit vergeten worden. Tezelfdertijd is het belangrijk om te laten zien dat er altijd toekomst is. Dat op elke bodem, hoe dor of verschroeid ook, liefde wortel kan schieten.”

Yuki Hochgemuth