12-09-16

Introductie 2016-2017.



Dinsdag 6 september 2016, eindelijk is het zover: de eerste bijeenkomst voor de minor waarmee ik al vele mensen in mijn omgeving jaloers heb gemaakt! Ik ben benieuwd wat we gaan doen, wat we moeten bestuderen en doen en natuurlijk wie mijn klasgenoten zijn (misschien eens een eerlijkere verdeling man/vrouw dan op de PABO?) en wat hen beweegt deze minor te volgen.

Ikzelf vind het onderwerp al lang erg interessant: wat beweegt de mensen in de verschillende rollen van slachtoffer, dader en omstander? Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Waarom lijkt het zich te herhalen en hoe voorkomen we het in de toekomst? En dan de meer persoonlijke vragen/overwegingen: waarom mijn opa is ondergedoken snap ik (gevlucht uit een werkkamp in Duitsland), maar waarom hij bij de Ordedienst ging en crossings heeft ondernomen, vind ik boeiend. Ik weet niet of ik dat op die leeftijd zou doen. Hoe zag verder het dagelijks leven eruit, zodat hij nog tijd en de positieve instelling had om mijn oma het hof te maken? Dit zijn maar een paar vragen die bij mij opkomen…

De foto van mijn opa in uniform is dan ook het beeld dat ik vind passen bij deze introductiebijeenkomst. Dat is mijn eerste beeld van WOII en antwoord op dezelfde inspirerende vraag tijdens deze eerste bijeenkomst. Toen ik klein was, was dat de foto naar aanleiding waarvan mijn broers en ik (kinderlijk) eenvoudige vragen stelden aan mijn opa en oma, welke nog beantwoord werden ook! De foto van mijn opa en mijn nieuwsgierigheid inspireren me daarom om te kiezen voor het narratief onderzoek i.p.v. het ontwerpen van een lessenserie.

Twee andere vragen die gesteld werden tijdens de bijeenkomst – over mijn huidige kennis en mijn beeld over WOII – vond ik een stuk lastiger. Geen idee wat mijn kennis en beeld zijn. Het is zo veelomvattend,  versnipperd en gegroeid/ontwikkeld sinds het zien van de foto van mijn opa, dat ik er geen duidelijk beeld bij kan scheppen. De verschillende bijeenkomsten en excursies met de opdracht er een beeld bij te zoeken, zullen mij hopelijk helpen een duidelijker beeld te vormen aan het eind van deze minor. De eerste stappen zijn al gezet tijdens de bijeenkomst door het invullen van de introductie enquĂȘte en het behandelen van de slides over de oorlog in de breedste zin van het woord, de grote lijnen van de Tweede Wereldoorlog en de bezetting.

Kortom, een boeiende eerste bijeenkomst waar al veel duidelijk is geworden: meer mannen dan vrouwen in een groep voor de verandering; wat we allemaal moeten doen en leren (twee kennistoetsen); waar we wanneer moeten zijn (lang leven het rooster!) en waar we de benodigde informatie vandaan kunnen halen.

Inmiddels zijn mijn vader, mijn man en broers ook helemaal enthousiast en krijg ik van alle kanten tips wie ik kan gaan interviewen in Kaatsheuvel en omstreken en welke informatie ik in ieder geval moet meenemen in mijn onderzoek. Ook willen ze het liefst mee naar die interviews, op excursie en willen ze de boeken lezen die zullen worden getoetst. Nu is het aan mij de uitdaging om hun (en mijn) enthousiasme een beetje te temperen, zodat ik het narratief onderzoek niet te omvangrijk laat worden. We zullen zien…



Annemiek Schramade