18-09-15

Gastspreker Cees Biezeveld - voormalige directeur Kamp Amersfoort (2)





Ik had geen voorkennis over Kamp Amersfoort behalve de website die we moesten bestuderen en samenvatten. Ik had ook hoge verwachtingen bij deze gastspreker maar ik had niet gedacht dat het de voormalige directeur zou zijn. Ik vermoede dat het wel iemand zou zijn met enige ervaring maar hij had meer dan ‘enige’ ervaring. Hij vertelde ons dat hij eerst een dienst als marinier heeft gehad, vervolgens als politieagent en tenslotte beland is bij Kamp Amersfoort waar hij 20 jaar lang allerlei gebouwen heeft laten bouwen, de straatnaam heeft om laten dopen en een verwaarloosd beeld heeft laten renoveren, dat alles met tegenstand van de gemeente. De doel van zijn presentatie was ook om ons bewust te maken wat die kamp eigenlijk inhield. De opbrengst van deze bijeenkomst was dat ik nu een duidelijker beeld heb van wie hij is, wat zijn rol was bij Kamp Amersfoort, hoe het er aan toe ging in die tijd en wat er allemaal met die kamp gebeurd is tijdens en na de oorlog. Hij vertelde ons ook over het feit dat de Duitse politie in Nederland werd ingezet en dat deze “Grüne Polizei” vooral Jodenhaters waren en onderduikers en verzetsstrijders keihard aanpakten. De Sicherheitsdienst zorgde voor het verhoren en dit gebeurde vaak op een heel wrede manier. Het Nederlandse Korpsgemeentepolitie was goed en waarschuwde altijd vóór het arresteren. Helaas hadden de Duitsers het al snel in de gaten en werd de hoofdcommissaris ontslagen en vervangen door een NSB’er, die uiteindelijk nog meer van zijn vriendjes erbij haalde. Hij vertelde dat er een trein van Amersfoort naar Auschwitz ging, en dat het vaak via Westerbork ging omdat de trein anders niet vol genoeg was. Na de mobilisatie van het leger in 1945 tot 1967, werd er een politie opleidingsschool in de kamp gebouwd in 1968.
Hij vertelde dat de koningshuis nooit de kamp heeft bezocht in de afgelopen 70 jaar en dat Nederlandse zieken/gewonden die in het buitenland zaten niet door de regering teruggehaald werden (pas een jaar later toen de Britse regering het dwong). Dit vond echt verbazingwekkend want ik had nooit gedacht dat de regering zo had kunnen zijn. Er zijn zelfs bewijzen (o.a. verslagen van geheim agenten) dat de Nederlandse regering in ballingschap tijdens de oorlog precies wist wat er gebeurde in de kampen maar er niks aan deed. Wat betreft de ontwikkeling van mijn kennis, kan ik zeggen dat ik veel nieuwe dingen heb geleerd. Dit heb ik in bovenstaande alinea’s uitgewerkt. De gastspreker was een indrukwekkende man die echt veel wist en veel heeft meegemaakt. Daarnaast heeft hij daar zoveel in geïnvesteerd, dat hij werkelijk een voorbeeld is van iemand die daadwerkelijk waarde hecht aan de geschiedenis en het herdenken van de doden. De ontwikkeling van vaardigheden is tijdens deze bijeenkomst nog niet van toepassing geweest maar wat betreft mijn inzicht en houding, weet ik dat de regering eigenlijk nooit helemaal te vertrouwen is. Ik wist wel dat regeringen niet altijd eerlijk waren maar dit is walgelijk en laf. Daarnaast hoop ik dat er meer mensen een voorbeeld nemen aan deze voormalige directeur van Kamp Amersfoort en aan zijn inzet en meer waarde hechten aan wat er zich allemaal afgespeeld heeft in onze geschiedenis.Ik heb bijgaande foto gekozen, van het gerestaureerd beeld van de gefusilleerde man die zich niet klein laat maken maar juist de vijand durft aan te kijken met open ogen. Ook deze trots mogen wij herdenken want velen hebben tegenstand geboden tegen de Duitsers, met als consequentie de dood of diverse vormen van marteling. Deze mensen zijn niet voor niks omgekomen en mogen we niet vergeten. Wij kunnen zelfs een voorbeeld nemen aan hen die met de kop omhoog bleven vechten door de slechte leefomstandigheden en behandeling van de Duitsers. Wij klagen namelijk vaak terwijl we het beter hebben. Daarnaast vind ik het laten restaureren van een beeld, een goed voorbeeld van meeleven met de overledenen en eervol omgaan met de geschiedenis van ons land.


Samuel Kwint