11-01-15

Veteranen 06-01-2015



Als laatste inhoudelijke plenaire bijeenkomst kwamen er 2 veteranen hun ervaringen vertellen over hun periodes in een missiegebied. Zelf ben ik als veteraan altijd wel geïnteresseerd in wat andere mensen hebben meegemaakt tijdens hun tour of duty. Want zo is wel als ik het zie. Als je militair bent en je land vraagt  van je om naar een crisisgebied te gaan, dan is het je plicht om te gaan. Politieke overtuigingen en ideologieën spelen als je dient een onderschikte rol. Tijdens deze minor hebben we behandeld welke risico’s dat met zich mee kan brengen. Waar ik zelf meer op wilde letten zijn de verschillen tussen de twee veteranen. De een was namelijk een actief dienende militair terwijl de ander tijdens zijn dienstplicht op missie is geweest. Hoe kijken zij nu op deze missie terug.

Adjudant Berendsen.

Als personeelsfunctionaris bij een infanterie eenheid had adjudant Berendsen een in mijn ogen belangrijke taak. Infanteristen zijn zeer doelgericht en hebben de neiging zichzelf weg te cijferen om het gestelde doel te behalen. Hierbij spreek ik als infanterist uit eigen ervaringen. Dan is het fijn om een wat meer menselijke inbreng binnen zo’n eenheid te hebben. Dit is een rol die de adjudant als personeelsfunctionaris (sectie 1 zoals dat heet binnen defensie) heeft vervuld. Een dankbare maar ook zware taak. De rode draad in zijn verhaal waren dan ook de ervaringen die hij had opgedaan met gewonde en gesneuvelde militairen. De sectie 1 heeft als taak het thuisfront te informeren dat er helaas iets heeft voorgevallen tijdens de missie. In veel gevallen is dat ouders vertellen dat hun zoon of dochter gewond is geraakt. Of erger nog, dat deze is gesneuveld. Je maakt dan de zorg en het leed van deze personen van zeer dichtbij mee. Ook al heeft de adjudant tijdens zijn missies minder patrouilles gelopen of gevechtsacties meegemaakt dan veel van zijn collega’s bij de infanterie, toch heeft hij zodoende een belangrijke taak binnen de eenheid vervuld. Een taak waar hij nog zeker trots op is. Dit bleek ook uit de les die wij kregen over zijn eenheid de stoottroepen. Toen hij hier over begon moest ik onwillekeurig toch glimlachen. Door de historie en tradities van een eenheid te vertellen toont een militair zijn verbondenheid daarmee. Een verbondenheid die door zijn persoonlijke ervaringen in dienst van zijn land en eenheid alleen maar sterker is geworden.

Jurgen Duijster.

Wat ik in het begin van het verhaal van Jurgen erg bijzonder vond is dat hij duidelijk maakte dat hij als dienstplichtige op uitzending is geweest. Met andere woorden, hij heeft zich vrijwillig voor zijn missie aangemeld. Ook al stond zijn directe omgeving er wat kritischer tegenover. Maar Jurgen zag het als zijn plicht om de hulpbehoevende mensen in Bosnië op zijn manier te helpen. In dit geval als vrachtwagenchauffeur in het Nederlandse leger voor de VN-vredesmacht. Waar de adjudant een uitleg gaf over zijn eenheid, gaf Jurgen een uitleg over zijn militaire opleiding, de rol van de VN en het land Bosnië. Zodoende krijg je als student een goed beeld van hoe deze factoren van invloed kunnen zijn op het verloop van de missie. Ook hoe deze van invloed kunnen zijn op de persoonlijke ervaringen en beleving van de militair. Jurgen vertelde dan ook levendig over zijn ervaringen tijdens de missie. Maar hij wilde ons toch ook duidelijk een duidelijke boodschap meegeven. Maakt niet uit dat je maar één individu bent, ook als individu kun je bijdragen aan een beter wereld en kun je oorlog voorkomen

Beide veteranen waren duidelijk trots op de bijdrage die zij hebben kunnen leveren. Zij het aan de eenheid of voor de mensen in het missiegebied. Ik ben ook zeker trots op hen. Ook al ben je het niet altijd eens met de politieke motieven van een missie, de mensen op missie gaan om hun land te dienen verdienen ons respect.

Marcel van Driel