08-10-14

Westerbork,07-10-2014



Na een lange rit van 2 uur in de auto werden we opgevangen in een zaal door onze gids van de dag. Na een heldere uitleg wat wij deze dag konden verwachten ging het programma van start. Met een ondersteunende powerpoint met verschillende kaarten, diagrammen en foto’s werd op korte maar duidelijke wijze de Jodenvervolging in Duitsland en Nederland verteld. Daarna werd er meer ingezoomd naar Kamp Westerbork zelf. Hier werd aan de hand van het verhaal van een Joodse gevangene, Werner Bloch, het leven in het kamp toegelicht. Wat dit keer zeer sterk was, was dat er na een goede presentatie deze kracht werd bijgezet door een indrukwekkend stuk film waarin Werner Bloch zelf aan het woord kwam. Eerst leer je de persoon in de presentatie een beetje kennen, maar om het verhaal uit de mond van hem zelf te horen is zoveel krachtiger.

Daarna kregen we de gelegenheid om het museum te verkennen alvorens wij het kamp zelf zouden gaan bezichtigen. Er waren naast de reguliere tentoonstelling twee tijdelijke tentoonstellingen. Een ging over Theresienstadt, een concentratiekamp waarnaar zo’n 5000 Nederlandse Joden gedeporteerd zijn. De ander was een kleine tentoonstelling waar met kleine goed gekozen beelden en voorwerpen de verschillende stappen van een Joodse jongen naar Auswitz inzichtelijk werd gemaakt. Er was daar geen tekst of uitleg bij nodig, de beelden en voorwerpen spraken voor zich.
Tijdens ons bezoek was er ook een brugklas aanwezig die zelfstandig verschillende opdrachten op een formulier aan het maken waren. De leerlingen bleken op brugklaskamp in de buurt te zijn en het kamp werd aangevuld met een bezoek aan Westerbork. In mijn ogen best vreemd want de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust zijn onderwerpen die normaal in hogere klassen behandeld worden. Ook zie ik het brugklaskamp als een ontspannen samenzijn waar de nieuwe middelbare scholieren aan elkaar en aan het nieuwe schoolleven kunnen wennen. Als toekomstig docent was ik natuurlijk benieuwd wat zij van het museum en de opdrachten vonden. Die vonden de opdrachten maar moeilijk, snapten de stukjes film niet en sommige leerlingen vonden het zelfs saai! Hieruit blijkt wel dat de leerlingen geen goede voorbereiding hebben gehad voorafgaand aan dit bezoek. Dit mag de betrokken school wel aangerekend worden.  Voorafgaand aan een bezoek aan Westerbork dienen leerlingen over voldoende voorkennis over de Tweede  Wereldoorlog en de Holocaust te beschikken. Zeker brugklassers aan het begin van het nieuwe schooljaar zijn daar nog niet toe in staat.

Na het bezoek aan het museum gingen we onder leiding van de gids naar het kamp zelf. Van het kamp is weinig meer over maar het centrum heeft dit goed weten te compenseren met grote foto’s, zuilen met geluidsfragmenten, monumenten et cetera. De zeer kundige gids wist bij elk punt waarbij wij stilstonden een boeiend, informatief en gedetailleerd verhaal te vertellen. Bij vrijwel elk punt wist hij dit op natuurlijke wijze aan te vullen met bijzondere persoonlijke verhalen. Ook bij specifieke vragen wist hij een bevredigend en compleet antwoord te geven. Dit vond ik het sterke punt van deze rondleiding. Door de uitgebreide kennis en kundigheid van de gids bleek hoezeer hij bij Westerbork betrokken was. Deze betrokkenheid wist hij op juiste te projecteren op de groep die hierdoor zelf ook steeds geïnteresseerd en respectvol luisterde naar wat hij te vertellen had. Een inspiratie voor mij als toekomstig docent. Hieruit blijkt maar weer dat een uitgebreide vakkennis en betrokkenheid bij je vak inspirerend kan werken. Ik hoop dit ook te kunnen bewerkstelligen in mijn toekomstige beroep. Wat ik persoonlijk ook zeer op prijs stelde was dat na het bezoek een evaluatie plaatsvond. Men was oprecht geïnteresseerd naar onze mening als toekomstig docent over de tentoonstellingen in het museum en de rondleiding over het kamp. Hieruit blijkt dat het centrum bewust op zoek is naar feedback om zodoende zichzelf te kunnen verbeteren. Dit vind ik zeer professioneel. Het bezoek aan herinneringscentrum Kamp Westerbork was zeer leerzaam en was de rit van twee uur meer dan waard.

Marcel van Driel