12-09-13

Grebbeberg - september 2013 (2)



Dinsdagochtend stond de Grebbeberg op het programma om te bezoeken. Om 8 uur ’s ochtends stond ik op P+R Westraven te wachten, waar ik door Dennis, Ilonka en Lillian werd opgehaald. We hebben veel gekletst in de auto, waardoor we elkaar wat beter leren kennen. Stipt om 9 uur rijden we de parkeerplaats van de Grebbeberg op, waar al een hoop studenten staan. Groep A en B door elkaar, dat maakte het erg moeilijk om mensen te herkennen. Daarbij kwam nog dat het regende en iedereen paraplu’s en capuchons op had.

Gelukkig werden de groepen gescheiden en begonnen we met gids Kees bij de militaire begraafplaats. Kees vertelde bij verschillende graven over de levens van de betreffende militairen, wat hun functie was en waar ze gesneuveld zijn. Het verhaal is soms moeilijk te volgen door de drukke weg naast de begraafplaats. Hierna gaan we naar een documentatiecentrum waar Kees uitleg geeft over het gebied door middel van een kaart en daarna vertrekken we het bos in. Kees vertelt om de zoveel tijd wat over de gebeurtenissen hier, en zijn verhaal komt erg overeen met de documentatie die we vooraf moesten lezen. Het verbaast me hoe de oorlog hier is begonnen, hoe naïef de Nederlanders toen waren en hoe onervaren de militairen daar rondliepen. Een oneerlijke strijd is daar gevochten.

Kees vertelt ook over Ouwehands dierenpark dat op de Grebbeberg lag, en dat de eigenaar bevel kreeg om alle dieren dood te schieten, zodat ze geen gevaar zouden vormen voor de Nederlandse militairen. Hoe triest is dat, dat je al je dieren moet doodschieten? De foto van de gedode leeuwen in het boekje van Stichting de Greb maakt het verhaal nog duidelijker. Kees vertelde dat de apen losgelaten werden en boven de soldaten in de bomen slingerden, waarbij ik een lach niet kan onderdrukken. Voor de soldaten moet het beangstigend zijn geweest, maar nu wij hier zo staan in het mooie groene bos is het moeilijk in te denken. Ik vind het sowieso lastig de hele strijd die hier is geweest voor te stellen, het bos ziet er zo vredig en mooi uit, de enige objecten die getuigen van de strijd zijn gereconstrueerde loopgraven en bunkers. 

De Grebbeberg beklimmen we met goede moed, 260 treden lijken niet zoveel, maar volgens mij was iedereen blij toen we boven waren! Hier eindigt de rondleiding met het verhaal van sergeant Chris Meijer, die op 12 mei 1940 onterecht is doodgeschoten wegens het verlaten van zijn post. Ik vond het een leerzame eerste excursie, een goede inleiding op de minor nu we de plek van de start van de oorlog in Nederland hebben bezocht.  



Hiske Midavaine