11-01-13

Veteranen - januari 2013 (3)


Boudewijn Kok geeft vandaag in de ochtend de gastles. Boudewijn is geboren in 1974 en is in 1995 op uitzending geweest naar Srebrenica. 
Boudewijn begint zijn verhaal met de soundtrack van zijn leven en hij heeft mij gelijk te pakken, de muziek die voor hem van betekenis is en de beelden maken mij emotioneel. Boudewijn vervolgd met zijn verhaal, nu krijgen we het verhaal over Srebrenica te horen van een insider. 

Tijdens het luisteren herken ik een aantal dingen in de verhalen die hij verteld, de slechte voorbereiding voordat ze vertrekken, de gebrekkige informatie over de situatie waarin ze terecht gaan komen, de slechte communicatie, de frustratie over machteloosheid, de frustratie over het alleen voelen. Als hij klaar is worden er vragen gesteld, als hij verteld dat hij na terugkomst in Nederland eigenlijk direct de militaire dienst heeft verlaten begrijp ik hem meteen, ook ik was er uiteindelijk helemaal klaar mee.

Ik vraag hem hoe hij zo ver is gekomen dat hij zijn verhaal zo kan vertellen, zelfs aan volle klassen, zegt praten, veel praten. Ik bewonder hem hierin, hij verteld zijn verhaal nuchter, duidelijk en heel helder zonder er een stoer of zielig verhaal van te maken.

Ik heb wel therapie gehad en daar heb ik heel veel aan gehad maar ik ben nog steeds niet zo ver dat ik mijn verhaal op die manier met zo veel rust kan vertellen.

Middags hebben we een gastles van Kolonel Frohling, hij begint met te vragen wie er in dienst is geweest en wie er is uitgezonden en waar naar toe, als wij hierop geantwoord hebben (wat ik een beetje met tegenzin doe omdat ik vandaag eigenlijk geen zin heb om hier inhoudelijk op in te gaan) vraagt een medestudent “en wat heeft u dan gedaan?” een zeer terechte vraag naar mijn idee anders hadden we het volgens mij niet gehoord.

De man vertelt als een echte beroepsmilitair, zeer zakelijk. Ik krijg niet het idee dat hij de klas erg aanspreekt, we krijgen best veel informatie maar uiteindelijk heb ik niet echt veel nieuwe kennis meegekregen. Ik heb het gevoel dat hij veel heeft gedaan maar een echt verhaal zoals vanmorgen is het niet, ik vind het meer een soort voorlichting les en ik betrap mij er op dat ik denk dat de man behoorlijk weinig in de daadwerkelijke frontlijn is geweest, volgens mij heeft hij in de logistieke kant veel gedaan.

Onderweg naar huis vraagt Ramon mij hoe ik de ochtend les vond “want het is toch ook een beetje jou verhaal” Ik zeg dat de situaties waarin Boudewijn zich bevond wel heel anders zijn dan waarin ik mij bevond en dat ik altijd dit soort verhalen even een paar keer door mijn hoofd moet laten gaan om er echt grip op te hebben maar hij heeft wel gelijk en ik denk aan de woorden die Boudewijn en nog vele anderen hebben gezegd: 

“de oorlog in mij is pas over als ik zelf dood ben” en wat mijzelf betreft hebben ze allemaal gelijk.

Erik Terwel