15-01-13

Eindpresentaties deel 1 - januari 2013 (1)


Reset
Een nieuw begin maken is soms een hele stap. Dat lukt pas als je terug durft te kijken. Als je fouten of problemen uit het verleden onder ogen ziet.

Levende woorden
Ik weet het nog goed. Het moment dat ik ineens snapte dat de Tweede Wereldoorlog nooit af is. Wel af in de zin van dat er geen slachtoffers meer bij komen. Maar niet zo dat de betekenis van wat er gebeurt is af is, of definitief duidelijk, klaar.Ik neem deel aan de minor `Tweede Wereldoorlog Educatie`.
Een beetje verlegen, want de meeste deelnemers zijn veel ouder dan ik en wisten alles natuurlijk al. Maar Wim vroeg aan ieder van ons wat wij dachten en voelden bij wat we aan het lezen waren.

`Dat maakt toch niet uit,`dacht ik. `Vertel nou maar gewoon wat het betekent.` Maar hij zei dat dat niet kon.
Dat een tekst nooit maar één betekenis heeft. Zelfs een woord niet. Het woord `goed`bijvoorbeeld, betekent voor jou weer wat anders dan voor mij. En het betekende in de tijd van de Tweede Wereldoorlog wéér iets anders. En voor een vrouw is het iets anders dan voor een man. Enzovoort.... Al die betekenissen samen vormen de betekenis van het woord ´goed´. Die is dus nooit af, want er komen steeds lezers bij en dus ook betekenissen.

Ik werd er een beetje duizelig van, maar ook gelukkig. Want dan mocht ik dus echt meedoen. En de geschiedenis begon weer te leven voor mij. Op een heel nieuwe manier.

Dromen
`Gebruik het oude voor het nieuwe.` 

Er zijn in onze wereld vele grote fouten gemaakt. En bij alles wat ik heb gezien en beleefd tijdens de minor had ik het gevoel dat ik graag meer zal willen betekenen, meer zal willen doen. Maar wat kan ik nou doen om de wereld te verbeteren? Voor de wereld zal ik waarschijlijk weinig kunnen betekenen. Maar voor mijn leerlingen zal ik de wereld kunnen zijn. Het helpt, als er iemand is die vertrouwen in je heeft.
Dat is wat ik mee neem. Dit is wie ik wil zijn: een docente die tegen haar leerlingen zegt `Ik geloof in jou.` En ik prijs me gelukkig bij de gedacht dat ik bijdraag om hun dromen uit te laten komen. Dromen die veel oorlogslachtoffers nooit waar kunnen maken. Zo gaat er een wereld voor me open. 

Afsluitend met de woorden van Antoine de Saint-Exupéry:
`Als je een schip wil bouwen, roep dan geen mannen bij elkaar om hout te verzamelen, het werk te verdelen en orders te geven. In plaats daarvan, leer ze verlangen naar de enorme eindeloze zee.`

Iedereen bedankt. 

Tina Brosien