24-01-13

Afsluiting Minor 2012 - 2013 (2)


Gooi 25 totale vreemden uit alle uithoeken van het land met alle mogelijke opleidingen bij elkaar en dwing ze samen te werken. 
Het klinkt volslagen belachelijk en toch werkt het. Zelfs op de meest basale fronten heb ik iets geleerd. Zo bestaat mijn opleiding uit enkel vrouwen en bestond mijn werkgroep nu uit enkel mannen. Het klinkt stom, maar het is leuk om ook eens met mannen samen te werken want dat gaat duidelijk heel erg anders, meer gestructureerd en rechtlijniger. Nonchalanter en wonderbaarlijk genoeg minder streberig.

Ik was verbaasd over mezelf hoe bemoederend ik bijna over mijn groepje kon zijn, wanneer ze dingen in moesten leveren en we door moesten werken. Ik ben normaal vrij submissief in mijn werkgroepen en nu nam ik vaak de leiding en het is fijn te weten dat ik dat ook kan.

De minor was ook zo overzichtelijk. Dit zijn de opdrachten en dit de colleges en dan is het afgelopen. Deel maar in. Ik ben een ramp in plannen en dat is vanaf mijn eerste studiejaar een leerdoel. Maar dit was zo overzichtelijk dat zelfs ik het overzicht had en kon plannen, afspraken maken met mezelf en anderen. Vier jaar major en niet in staat ook maar een Blok te plannen en een half jaar minor en het plannen ging moeiteloos.


Luisteren is een kern in mijn professie maar op de stage uren na hebben we er nooit echt een college of workshop over gehad. Ik heb zelf gemerkt dat ik nog beter ben gaan luisteren en ook anders. Dit naar aanleiding van de meningen en visies van alle verschillende mensen met verschillende achtergronden in de groep. Iedereen pikt er iets anders uit en niets is fout. Het was heel fijn om die verschillende perspectieven zomaar aangereikt te krijgen.


Beroepsmatige effecten, persoonlijke effecten en Inhoudelijke aspecten.
Ik studeer dramatherapie en wordt dus opgeleid als therapeut en niet als docent. Toch kan ik zeggen dat ik voor mijn beroep ook veel aspecten heb opgepikt die ik meeneem als professional.


* Soms kan ik het dichter bij huis zoeken

Ik kijk soms over iets heen terwijl het al heel dichtbij is en dan zoek ik het te ver weg. Zo was dat met kamp Amersfoort bijvoorbeeld het geval. Bij kamp dacht ik aan Westerbork en Auschwitz. Terwijl Amersfoort zo dichtbij is.


* Je kan heel veel bereiken met heel weinig maar je moet wel wat doen. 

Het gaat niet weg wanneer je je ogen maar sluit.
Dat is wat ik meeneem vanuit de excursie naar de Grebbeberg. Vijf dagen stand gehouden met niets. En je kan als regering wel je ogen sluiten en doen alsof het er niet is, maar het verdwijnt niet. Dat geldt ook in de rest van het leven. Eén iemand of één zin kan al een verschil maken en problemen verdwijnen niet wanneer je net doet alsof ze er niet zijn. Ook in therapie een waardevol inzicht en de Tweede Wereldoorlog is een sterke metafoor.


* Soms mag en kan ik meer op ervaring vertrouwen in plaats van enkel op kennis. 

Want deze twee kunnen nog wel eens verschillen.
Dat is de les die ik meeneem vanuit de Overloonexcursie. Ik weet veel en ik heb al die kennis, maar soms is ervaring veel meer waard. Een waardevolle toevoeging in mijn beroep als therapeut.


* Je kan nooit een gedraging of beleving verwachten. 

Met die nieuwe les ging ik weg uit Vught. In mijn opleiding wordt nog wel eens gezegd dat wanneer je X doet, je Y kan verwachten zoals in bijvoorbeeld de roos van Leary. Echter kun je daar nooit zeker van zijn en ook dat moet je kunnen verachten en op kunnen anticiperen.


* Goed en fout, zwart en wit, het is subjectief. 

Dit leerde ik in Westerbork, waar oud kampbewoners het niet eens werden over de kleur van de barakken. Wat ik zeker denk te weten, hoeft niet zeker te zijn voor een ander en dat is heel belangrijk om altijd in mijn achterhoofd te houden in elke therapie die ik geef.


* Het brein zit vreemd in elkaar en een mens is tot meer in staat dan je denkt. 

Vanuit Amsterdam meegenomen met daar een vrij negatieve lading, maar dat hoeft het niet te zijn. Je bent tot meer in staat wat je denkt is ook een krachtige boodschap en heel erg waar.


* Het hoeft voor mij niet logisch te zijn, maar voor degene tegen wie ik het heb wel. 

Dat neem ik mee vanuit het college over het gebruik van beeldmateriaal. Soms is een vergelijking of metafoor voor mezelf te banaal, nietszeggend of te ver weg. Maar het maakt niet uit of het dat voor mij is, het moet aansluiten bij degene tegen wie ik het heb.


* Een mens is in principe een egoïstisch wezen. 

Dat klinkt als een heel negatieve les die ik uit het college over het verzet heb gehaald, maar zo zie ik het niet. Het zegt iets over de menselijke aard, het instinct. Hoezeer we vanuit ratio willen redeneren en zeggen dat we allen iets voor een ander over moeten hebben is ons instinct toch eerst voor onszelf en ‘onze jongen’ zorgen. Dat is belangrijk om te onthouden en te weten. Om sommige gedragingen en reacties te verklaren maar ook om gerust te stellen.


* Een mens is een sensatiezoeker.

 
Hoe hard we ook allen claimen dat we gewoon rustig en gelukkig willen zijn blijkt het keer op keer toch niet waar te zijn. Waarom kijken we anders massaal naar Goede Tijden Slechte Tijden? Rijden we langzamer langs dat ongeluk op de snelweg en bouwen we een pretparkachtig museum.  Het zit in onze aard en dat is niet noodzakelijk slecht. Wil je iets overbrengen: maar het sensationeel, maak het interessant. 


* Een mens is heel beïnvloedbaar.
 
Dat werd des te meer duidelijk tijdens de voorbereiding op de excursie. Hoe sterk we collectief staan en hoe makkelijk we onze waarden aanpassen aan de regerende norm. We leren onszelf zo gemakkelijk iets aan en slijten zo nieuwe paden uit in onze hersenen, zeker wanneer de aanleg er is. Nature versus Nurture. Ik denk dat Nature heel veel vastlegd, maar nurture zorgt of het tot uiting komt of niet. Dat nam ik mee uit de documantaire the first kill.


* Iets kleins, kan iets groots teweeg brengen. 

Dat klinkt als de Wave of toch gewoon als Eilandgasten van Vonne van der Meer. Ik bedacht het me naar aanleiding van de film Shooting dogs, dat een klein detail van grote invloed kan zijn. Zoals Marco Borsato zingt: Alles wat groot is, begon ooit klein.


* Er is maar één iemand nodig om er duizenden te herinneren. 

Eén persoonlijk verhaal kan een massa een gezicht geven. Dit leerde ik aan het einde van het laatste college.

Je hebt geen keuze in waar en wanneer je wordt geboren.
Je volgt de normen en waarden die je worden bijgebracht. Je gehoorzaamt autoriteit in aangeleerde vrees voor consequenties. Bestaat er wel echt goed en slecht? Bestaat Zwart en wit of is alles een groot grijs gebied met enkel zwarte en witte keuzes, en wat wij daarmee doen? Keuzes die vaak pas achteraf kleur bekennen. Wordt een mens slecht geboren? Of krijgen ze slechtheid in de schoot geworpen?
Eigenlijk kan ik alle inzichten en effecten niet toeschrijven aan één enkel college. Het was een proces waarin alles elkaar heeft beïnvloed. De inhoud van de colleges, de opbouw van de colleges, de groep en ikzelf. 

Ik meen het oprecht wanneer ik zeg dat ik in dit halve jaar heel veel dingen heb geleerd, die ik de rest van mij leven mee zal kunnen nemen en zal kunnen gebruiken.

Maike de Groot