05-11-12

Toeval bestaat niet


In 1998 loop ik in Celle op een rommelmarkt, ik vind oude voorwerpen en boeken leuk. Bij een kraampje kijk ik naar een boek dat in het Nederlands is het boek heet Grootboek van de tweede wereldoorlog. Terwijl ik het boek bekijk vraag ik mij af hoe het boek hier bij een Duitse terecht is gekomen, ik bedenk mij dat Nederlanders ook wel overal terecht zijn gekomen maar in deze omgeving zitten 2 Nederlandse kazernes dus zo vreemd is het nu ook weer niet.

Ik raak in gesprek met de vrouwen die achter het kraampje staan, ze zijn vrolijk (de sfeer op de rommelmarkt is gezellig) en ze vragen wat ik hier doe en waar ik vandaan kom. De vrouwen heten Gudrun en Ilse. Ik besluit om het boek te kopen, hun leuke gesprek heeft dus wel gewerkt.
Na het gesprek struin ik verder langs de kraampjes, na ongeveer drie kwartier besef ik dat ik de vrouw achter het eerder genoemde kraampje toch eigenlijk wel leuk vind en ik besluit terug te gaan naar dat kraampje.
Met het boek onder mijn arm kom ik bij het kraampje maar zie alleen Ilse, zij zegt dat Gudrun naar huis is om koffie te halen, ik merk dat ik enige teleurstelling voel, schijnbaar straal ik dat uit want Ilse zegt dat Gudrun snel weer terug is, ik praat wat met Ilse en merk dat zij het samen over mij gehad hebben.
Als Gudrun terug is bied ze me koffie aan, we praten en we merken dat we ons tot elkaar aangetrokken voelen, uiteindelijk besluiten we om een keer af te spreken, ik ga later naar huis met een geweldig gevoel.
Als ik een paar dagen later het boek doorkijk vind ik een ansichtkaart in het boek, hoewel ik redelijk goed Duits kan lezen kan ik de tekst achterop de kaart niet lezen, ik leg de kaart weg zonder er verder bij na te denken.

Ik heb het boek en de kaart nog altijd in mijn bezit (een paar van de weinig tastbare bezittingen die ik heb van Gudrun)
Ik heb Gudrun nooit gevraagd hoe zij aan het boek is gekomen en naar de kaart heb ik ook nooit gevraagd.
 
Nu ik met de minor tweede wereldoorlog educatie bezig ben leek het mij interessant om een onderzoek te doen naar de kaart (wie heeft de kaart geschreven, naar wie is de kaart gestuurd, hoe is het afgelopen met de schrijver)

De kaart is geschreven in het Seutterlin of Sutterlin. Dit was een taal die van 1915 t/m 1935 in Duitsland in de scholen gebruikt werd, het was de vervanging van het Gotische schrift. Het handschrift is ook nog eens zo slecht dat ik zelfs met vertaalsites niet verder kom, je kunt de gebruikte letters wel vertalen maar de schrijfwijze is zo dat de letters niet helemaal overeen komen met vertalingen die geven worden bij de schrijftekens van het sutterlin.

Hieruit blijkt wel weer dat ik toch naar de kaart had moeten vragen bij Gudrun maar in die tijd was ik daar niet mee bezig, ik was meer bezig met verliefd zijn.
Mijn verleden heeft mij al eerder ingehaald (zoals ik dat zelf graag zeg) maar nu ik intensief bezig ben met de tweede wereldoorlog en mijn eigen ervaringen zo dicht bij elkaar komen ben ik er van overtuigd dat deze dingen juist nu en op deze manier moeten gebeuren.

Toeval bestaat niet.

Erik Terwel