02-11-12

Keuzes maken - 1 november 2012


Tijdens de eerste bijeenkomst van de minor tweede wereldoorlog educatie werd er onder andere gevraagd waarom we voor deze minor gekozen hebben en of we nu al eventueel een vraag hebben.

Mijn antwoord was dat ik al op jonge leeftijd gefascineerd ben door de tweede wereldoorlog. Als vraag had en heb ik: waarom maken bepaalde mensen in bepaalde situaties bepaalde keuzes.

Hiermee bedoel ik welke informatie heb je nodig (en hoe gebruik je die informatie) in welke omstandigheden bevind je jezelf, welke persoonlijkheid bezit je en in welke situatie verkeer je als je een keuze maakt.

Deze vraag is voor mij belangrijk omdat ik in bepaalde situaties op een bepaalde manier heb gehandeld en dit is niet altijd helemaal goed afgelopen, bepaalde keuzes die ik op een bepaald moment gemaakt heb zijn in een soort van automatisme genomen en dus niet van te voren wel overwogen. (is dit laatste misschien een excuus van mij voor een vervelende afloop?)

Nu we een redelijk eind op weg zijn met de minor krijg ik langzaam het inzicht dat ik deze vraag niet of niet geheel zal kunnen beantwoorden doormiddel van deze minor, volgens mij krijg ik alleen maar meer vragen.

Als onderdeel van de minor gaan we binnenkort een week naar Duitsland waar we onder andere het concentratie kamp Bergen Belsen gaan bezoeken.
Nu geloof ik niet in toeval maar het feit is dat ik gelegerd ben geweest in de kazerne Hohne (wat zo ongeveer naast het concentratie kamp ligt) en in de kazerne Langemanshoff wat ook in de buurt ligt.

Ik heb hier een leuke tijd gehad, ik heb in de omgeving nog vrienden wonen die ik zelfs nu nog met enige regelmaat opzoek. Maar ik heb hier ook vervelende dingen beleefd, vrienden verloren. We slapen in Celle, dit is nu net de plaats waar mijn toenmalige vriendin Gudrun woonde, wij leerden elkaar in Celle kennen op een rommelmarkt waar ik weer eens aan het kijken was naar oude spullen. Gudrun is in oktober 1990 verongelukt.

Met mijn huidige vriendin heb ik in 2011 een reis gemaakt naar plaatsen in deze omgeving die voor mij belangrijk zijn en dat was voorzichtig gezegd heftig. Hoe bijzonder kan een mens in elkaar zitten want ik verwacht voor mezelf de nodige emoties waarmee ik geconfronteerd ga worden en toch kijk ik er naar uit, ik vind het eng en spannend en toch wil het meemaken.

Erik Terwel