22-11-12

Bergen Belsen & Buchenwald - november 2012 (3)



“Van het kwade bezeten zijn”

Naarmate de dagen verstrijken en de afstand van de intensieve week in Duitsland begint toe te nemen, blijf ik er toch nog regelmatig aan terug denken. Vaak nog zoekend naar woorden hoe ik de week het best kan samenvatten of kan beschrijven. Woorden als sprakeloos, indrukwekkend, intensief en mooi zijn al vaak de revue gepasseerd. Toch had ik niet het idee dat ik het juiste woord voor mijzelf gevonden had voor de gruwelijkheden van een kleine 70 jaar geleden, totdat ik gister van een drukke werkdienst naar huis zat in de trein.

Na mijn fantastische ontdekking dat ik mijn portemonnee was kwijtgeraakt zat ik balend in de trein. Ik belde even mijn pa op voor wat advies en uiteindelijk kwam de week in Duitsland ook even snel voorbij. Toen ik wat dingen vertelde gaf mijn pa terug dat hij het demonisch vond wat daar gebeurd was. Na het telefoongesprek liet ik het allemaal even zakken en begon ik daar over na te denken.

De volgende dag heb ik het woord demonisch opgezocht in de online encyclopedie.
Deze gaf de volgende beschrijving:

Demonisch

van het kwade bezeten zijn, duivelse krachten.”

Eigenlijk kan ik het niet beter verwoorden. Voor mijzelf zijn de daden die de Joden, Roma Cinty, Russen en zoveel anderen zijn aangedaan gewoon demonisch.

Ook als ik het terugkoppel naar de foto’s en het videomateriaal van Bergen Belsen, met die duizenden uitgemergelde, kapotgemaakte, levenloze lijken die in een grote kuil worden gesodemieterd door de mensen die er verantwoordelijk voor waren en zijn.
Als of het ze niets doet. Ik zie het nog voor me, een voormalig SS’er sleept een lijk over de grond aan haar arm. 
Alsof hij een zak met aardappels over de grond trekt, zoals een groepsgenoot dit verwoordde.
Een appel over het hek gooien en vervolgens zien hoe Joden er, tot de dood er op volgt, om vechten. Ik vind diegene die dat doet demonisch.

Ook Buchenwald was een gruwelkamp en de mist benadrukte dat nog even goed.
Het was geen plek waar ik even fluitend een wandeling zou gaan maken.
Als je daar dan drie dagen bent en de details je oren binnendringen dan kan, wil en zal je het nooit begrijpen. De manier waarop de Russen daar doordacht, gestructureerd en systematisch werden afgemaakt vind ik demonisch.
Een lampenkap maken van mensenhuid en in je eigen woning zetten vind ik demonisch.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Gelukkig heb ik de week in Duitsland ook gelachen, ja heel erg hard gelachen, dankzij fantastische mensen om mij heen.  Vooral na een bezoek aan het kampterrein en alle verhalen die op ons af waren gekomen, waren de lachexplosies het grootst. We hadden het nodig om het allemaal even van ons af te zetten. Ik weet ook niet hoe ik thuis was gekomen als we niet met elkaar zoveel lol hadden kunnen maken.
Maar ondanks de grappen, iedereen was er zo op zijn of haar eigen manier door geraakt.
En terecht, ontwijken kon je het simpelweg niet.

Ik ben dankbaar, dankbaar dat ik deze week heb mogen meemaken met deze groep.
Ik had het niet willen missen. En iedereen zal zo wel zijn of haar eigen woorden hebben, nadenkend aan de tijd in Bergen Belsen en Buchenwald.

En als ik dan even terugdenk aan alle indrukken, verhalen en beelden vanuit die tijd,
dan baal ik ineens een stuk minder van mijn portemonnee.  

Stefan Buwalda