31-10-12

Oktober 2012 - Gastsprekers (2)



De Groot, De Jong of Zywiecki

Mijn moeder vertelde me vroeger altijd hetzelfde verhaal. Toen ze klein was besloot ze te trouwen met een man met een bijzondere achternaam. Mijn moeder heet De Jong, net zoals half Nederland. Dat was ze zat. Uiteindelijk trouwde ze met een De Groot, de naam die de andere helft van Nederland draagt en daarmee is haar missie niet bepaald geslaagd.

Ik besloot hetzelfde en nam haar missie over. Je bent toch immers nauwelijks uniek wanneer het halve land dezelfde achternaam draagt? Vandaar dat ik verliefd werd op een jongen die Zywiecki  heette en het uit maakte met een jongen die de naam De Jong droeg. 

Vanmiddag interviewde we in groepen verschillende mensen in het kader van een workshop gastsprekers. De meneer tegenover me oogt kalm en open. Meneer Degen is als Joods kind gered uit de crèche tegenover de Hollandsche Schouwburg. Hij noemt zichzelf nu echter niet zielig, een slachtoffer of achtergesteld. Nee, meneer Degen krijgt me stil door zichzelf schathemelrijk te noemen.

Zijn biografie leert me dat zijn ouders en broer zijn vergast in de oorlog en toch noemt deze meneer zichzelf nu schathemelrijk. 

Meneer Degen vertelt dat hij na de oorlog de enige Degen was. Niet enkel zijn ouders zijn vermoord, maar al zijn ooms, tantes, neven, nichten. Iedereen, hij was de enige overgebleven Degen. Dat is alleen.

Meneer Degen is nu getrouwd, zijn vrouw draagt zijn achternaam. Ze kregen twee kinderen en ook kleinkinderen. Morgen is hij jarig en dan zijn ze er allemaal. Meneer Degen voelt zich schathemelrijk omdat morgen alle elf Degens die er nu weer zijn bij elkaar zijn. Hij is niet meer de enige Degen, hij is niet meer alleen. Ze zijn er nog.

De Groot, klinkt wellicht zo slecht nog niet.

Mauke de Groot