29-10-12

Gastsprekers - 23 oktober 2012



De oorlog niet uit een kind

Afgelopen dinsdag 23 oktober was een dag op de HU, waar er gastsprekers kwamen vertellen over hun ervaringen tijdens de oorlog en erna.
Het thema was: kind zijn in de oorlog. De sprekers waren zelf allemaal kind tijdens de oorlog, waarover zij met onze groepjes spraken. Het tweede deel van de dag was er een gastspreker die zijn ervaringen als kind in de oorlog in Nederlands-Indië, en tot slot hoorden wij een duo spreken over hun ervaringen.

In de ochtend vertelden de gastsprekers, die samenwerken met de stichting van Westerbork, over hun jeugd in de oorlog. Hoe het leven was toen ze nog erg klein waren, hoe het leven werd toen ze ietsje ouder waren en hoe de oorlog hun verdere jeugd en volwassenheid beïnvloed heeft.
Deze verhalen waren stuk voor stuk erg aangrijpend. Waarschijnlijk doordat de verhalen erg persoonlijk waren. Niet het verhaal van een groep, dat ergens in een boek geschetst staat, maar de ware gevoelens van één persoon stond centraal.

Tijdens het tweede deel kwam er een meneer aan het woord die ons vertelde hoe zijn jeugd was in Nederlands-Indië, tijdens de bezetting van Indonesië door Japan. Vooral het stukje waarin hij vertelde hoe hij erachter kwam dat hij zijn vader in het kamp gezien had, maar niet herkend had. Hij voelde zich daar later erg schuldig over, ook omdat zijn vader een dag later geëxecuteerd is. Nu kan hij er redelijk goed over praten. Deze meneer is teruggegaan naar de plek waar dit zich allemaal heeft afgespeeld. Ook zijn moeder, inmiddels een oude vrouw, was meegegaan. Een erg indrukwekkend verhaal.

Het laatste deel stond in het teken van een gastsprekersduo. Deze dames, de ene een dochter van een Joods echtpaar, de andere een dochter van een NSB-echtpaar, spraken om beurten over hun ervaringen in de oorlog. Op een soort chronologische lijn vertelden zij elk waar zij op dat moment waren en wat ze meemaakten. Zo is er een moment geweest waarop zij beiden niet zo heel ver van elkaar leefden toen ze klein waren. Erg bizar om je dat voor te stellen. Het lot heeft hen samengebracht. Je ziet dat de achtergrond er niet toe doet, hoe tegenstrijdig is dat met de gebeurtenissen in de oorlog!
Hun bindende factor was onveiligheid. Zij hebben zich beiden erg onveilig gevoeld toen ze kind waren in de oorlog.

Deze dag was een eye-opener voor velen. Het maakte de oorlog voor even bijna tastbaar.

Nadine Hoogvelt