07-09-12

Vijf jaar en een beetje in vijf uur - Aftrap Minor Tweede Wereldoorog educatie 2012-2013


Vijf jaar en een beetje in vijf uur

Vijf dagen geleden zat ik nog in Frankrijk en nu ben ik in vijf uur tijd in Nederland, Frankrijk, Engeland, Duitsland, Polen, Japan en op nog veel meer plekken geweest. Een jaar en een beetje per uur, of eigenlijk vijf jaar geschiedenis is vijf uur. Dat is wat ik gisteren heb meegemaakt bij de aftrap van mijn minor tweede wereldoorlogeducatie.  

Tweede wereldoorlogeducatie, een A-typische keuze voor een dramatherapie studente zoals ik. Wel passend bij deze in mijn ogen A-typische minor in de breedste zin van het woord. Kamer 6053 was dinsdag niet enkel afgeladen met geschiedenisstudenten, maar ook met o.a. CMV’ers en webdesigners. 
 Voor mij als dramastudent is de grootste verrassing nog de gelijke verdeling van man/vrouw. Na vier jaar mijn studie was ik er bijna van overtuigd dat man slechts een synoniem was voor een vrouw in mannenkleding.
 
Niet alleen de diverse mensen in deze groep maken deze minor A-typisch maar ook het uitgedeelde rooster voor de komende maanden verteld me dat. Het komende semester duik ik de geschiedenis in door niet alleen colleges aan te horen, maar door vele excursies in binnen en buitenland, het gebruik van theater, film en gastsprekers. Ik heb er zin in, niet alleen door het onderwerp maar ook vooral door de diversiteit. 

Ondanks mijn stapels enthousiasme en tonnen zin viel de omschakeling me zwaar. Enkele dagen geleden poogde ik in Disneyland nog om op de foto te gaan met het witte konijn uit Alice in wonderland. Je kent hem wel, die met dat horloge. Nu voel ik me een beetje dat konijn terwijl ik me in razend tempo de geschiedenis van de 20e eeuw tracht te herinneren die me op de middelbare school zo fascineerde. De geschiedenisstudent die naast me zat had er duidelijk geen moeite mee, terwijl ik mijn best moest doen de grote verzameling namen zo snel mogelijk aan de mij zo bekende personages uit films, boeken en musicals toe te schrijven.

Een overzicht van vijf jaar geschiedenis in vijf uur die straks in vijf maanden word gepropt is zwaar en vermoeiend, maar intrigeert meer dan ik had durven denken. Docent Wim hangt niet enkel aan objectieve feiten en laat zijn mening, net als sommige medestudenten, duidelijk doorschemeren. Ik heb nu al meningen gehoord waar ik heel anders over denk. Daarom heb ik ook gekozen voor deze minor. Ik houd van verhalen en ik houd van mensen met hun psyche en hun meningen. WO2 is ongrijpbaar voor mij. Een schitterend verhaal en een diep trieste, inktzwarte bladzijde uit de geschiedenis. Hoe kwamen al die mensen toen van A naar B? Ik voorspel dat met deze diverse groep mensen dat ook in ons geval geen rechte lijn gaat worden, maar we via C, D en E moeten.

Laat de komende maanden maar komen, vijf jaar in vijf uur. Nu nog vijf maanden om die vijf jaar echt te bestuderen. Vijf is het magische getal; de oorlog eindige op vijf mei en vijf is waarmee deze minor start. 

Kom maar op, ik ga zeker niet voor een vijf.

Maike de Groot