06-01-12

Shooting dogs (1 - december 2011)


Met in mijn achterhoofd de documentaire First Kill, die ik verschrikkelijk vond en De Holocaust Experience, die ik geweldig vond, stop ik de DVD Shooting Dogs in de speler.

Ik sta niet te springen om naar deze film te kijken, wat ga ik zien, meer moord, bloed en narigheid? Gezien de informatie achterop het DVDhoesje kan dat haast niet anders. Mijn man is al naar bed vertrokken, die had geen zin in zware kost en ik moet eerlijk bekennen dat ik het kijken van deze film ook liever even uitstel tot overdag.

Uiteindelijk bekijk ik de film in etappes, als de jongens boven spelen en zet hem gauw uit als ik ze naar beneden hoor komen.
Aan het begin van de film wordt ik redelijk gerustgesteld door het feit dat de film gemaakt is door de BBC. Zij maken, voor zover ik weet, altijd op een heel integere manier films en documentaires.

Maar wat een gruwelijk verhaal weer. Onvoorstelbaar, wat bestaat er toch veel haat op deze wereld. Nu weer haat tussen zwart en zwart, binnen de eigen landgrenzen, maar twee verschillende volken. Hutu en Tutsi, de een haat de ander vanwege een verleden van onderdrukking. En verleden waar wij als Europeanen met onze kolonisatiedrift mede verantwoordelijk voor zijn.

Leren we dan niets van de geschiedenis? Hoelang is de Holocaust geleden, Joegoslaviƫ of andere voorbeelden. Dit nooit meer, zei men toch in 1945?
Het is onvoorstelbaar dat de VN en de Veiligsraad niet ingrepen. Wat is de definitie van genocide? Was er in Rwanda sprake van genocide, in New York moest men daar nog over vergaderen en ondertussen werden de VNvredestroepen teruggetrokken en liet men duizenden mensen aan hun lot over. Tutsi’s werden massaal afgeslacht met grote kapmessen. Daarna keerde het tij en moesten de Hutu’s op de vlucht voor Tutsi’s op zoek naar vergelding.

De internationale gemeenschap deed niets.

‘We’re gonna shoot the dogs,’ zei de Belgische commandant van de vredesmacht in de film. Ze aten de lijken op. De cynische reactie van priester Christopher, geeft aan hoe triest de houding van de VN was. ‘Do you have a mandate for shooting the dogs, did they open fire on you first?’

Kunnen we met deze film een parallel trekken naar de jodenvervolging, de hele wereld zag wat er gebeurde in Rwanda, maar greep niet in. Net als in ’40-’45?
Een belangrijke gebeurtenis om aan leerlingen te vertellen, het is niet meer dan zeventig jaar geleden dat men probeerde een compleet volk te vernietigen, ook 20 jaar geleden en heden ten dage bestaat die haat nog steeds.

Ik schrijf dit stukje op oudjaarsdag 2011, misschien een beetje extra melancholisch, vanwege de jaarwisseling, en tegen beter weten in hoopvol op een verdraagzamer 2012…

Cindy Rousse