26-01-12

Minor Tweede Wereldoorlog educatie - afsluiting(2), januari 2012


Afsluiting Minor

Bij de start van de laatste dag van onze minor Tweede Wereldoorlog educatie kreeg ik mijn startdocument retour, waarop ik in de eerste bijeenkomst mijn beeld van de Tweede Wereldoorlog mocht schetsen. Het is goed om te lezen waar ik toen stond, een half jaar geleden en waar ik nu ben.

Mijn verwachtingen over de minor waren als volgt: Diepgaande informatie en emoties, die werkelijk voelbaar worden, zodat er een duidelijk beeld ontstaat over WOII en andere oorlogen. De belichting van WOII met de verschillende rollen van landen en de wat als… scenario’s.
Deze minor heeft mijn verwachtingen ver overtroffen.

De invulling van de minor met excursies, gastsprekers en documentaires/films hebben diepe sporen achter gelaten. Hoewel de uitvoering van alle studietaken een zware wissel trekt op mijn tijd, kan ik alleen maar terugdenken op een geweldige tijd, waarin ik veel gezien en gehoord heb.

Ik denk nog regelmatig terug aan het bezoek aan Buchenwald. Het oude gevoel dat daar weer langs kwam, dat ik anders ben dan vele mensen uit onze groep en het gevoel dat ik mij niet te kan aansluiten en daar enorm verdrietig van werd. Datzelfde gevoel overviel mij toen ik het crematorium uit liep en uitkeek over het bijna lege kampterrein. Hier zijn zoveel mensen gestorven alleen maar om het feit dat ze anders waren in de ogen van anderen. Door mijn ervaringen te mogen delen heb ik ingezien dat het helemaal oké is hoe ik het doe en dat ik een voorbeeld mag zijn voor anderen. Dat ik mijzelf mag zijn. Het gaf mij een groot gevoel van vrijheid voor mijzelf, maar ook een enorm verdriet voor al het leed van anderen.

Natuurlijk bedank ik Wim voor de invulling van het programma, maar vooral gaat mijn dank uit naar Machteld, Moniek en Zoë. Zij waren de luisterende oren en gaven mij de feedback die ik nodig had, maar vooral het gevoel dat ik mag zijn wie ik ben.

Dus ja, de minor heeft mijn verwachtingen ver overtroffen.

Marlou Bakker