27-01-12

Minor Tweede Wereldoorlog educatie - afsluiting(4), januari 2012


Dit is het einde

Op 5 mei 1945 eindigde voor Nederland de Tweede Wereldoorlog.

Voor ons studenten eindigde de minor Tweede Wereldoorlog Educatie op 24 januari 2012, althans voor wat betreft de bijeenkomsten.

‘Dit is het einde’ kan je letterlijk uitleggen maar ook figuurlijk, in de zin van ‘het is/was fantastisch’. Op deze wijze kijk ik ook terug op de minor. Hoewel ik al best veel wist over de Tweede Wereldoorlog, heb ik veel nieuwe feiten maar ook andere inzichten gekregen over hoe zaken zijn verlopen. Dat zie ik als grote winst voor de toekomst.

Niet alleen ‘mijn’ leerlingen kan ik hierin iets bijbrengen, maar ook mijn sociale omgeving kan ik nu meer duidelijk maken. In de wetenschap dat de afgelopen jaren de nodige studenten deze minor hebben gevolgd, zou dat toch invloed moeten hebben hoe wij in Nederland met het verleden omgaan. Laten we het hopen.

Wat ik beslist niet wil vergeten, is de saamhorigheid in de groep en het strak geregelde programma, een programma dat mutjevol zat. De tijd is vanaf september 2011 tot januari 2012 voorbij gevlogen. Alsof je in een trein stapt die maar doordenderd en pas tot stilstand komt op het laatste station.

Nu ik dit zo schrijf vraag ik mij af wanneer de Tweede Wereldoorlog ook daadwerkelijk als de Tweede Wereldoorlog is bestempeld. Vanaf welk moment zijn we deze oorlog ook zo gaan noemen? En heette de Eerste Wereldoorlog ook al de Eerste Wereldoorlog toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak? Kan je het nog volgen? Na even gezocht te hebben via Google kan ik niet direct een antwoord vinden op deze vragen. Wij weten in ieder geval wel dat door de impact van deze conflicten zij als ‘eigen naam’ te boek staan in het Groene Boekje en als zodanig een hoofdletter hebben afgedwongen, tsja….. Het lijkt wel een soort eretitel of iets dergelijks. We kunnen de gebeutenissen natuurlijk niet wegpoetsen, maar om nu direct een oorlog een eigen naam te geven, geeft toch te denken, niet?

In de krant las ik deze week een lijvig artikel over het antisemitisme in Duitsland. Nog steeds is 20% van de bevolking antisemiet. Dit percentage groeit niet, maar neemt ook niet af. Het blijkt dat de aversie tegen joden nog steeds diepgeworteld zit en niet alleen onder de autochtone bevolking leeft, maar ook onder allochtone moslims. Als dit blijft doorwoekeren liggen conflicten zo weer op de loer.

Waakzaamheid blijft geboden en signalen moeten denk ik zeer serieus worden genomen. Dat kan naar mijn mening maar op één manier, namelijk in gesprek komen met elkaar en elkaar verdragen om wie en wat wij zijn, want:

vrijheid maak je met elkaar!

Bert Hofman