08-12-11

First Kill (3)


Tijdens de Duivelse transitie liet de gastdocent een kort fragment zien uit de documentaire First Kill.

Helemaal blanco begon ik dus niet te kijken.

En toch zit ik met verbazing te kijken naar het relaas van enkele Amerikaanse Vietnam veteranen.

De documentaire makers proberen er achter te komen hoe mensen in staat zijn om anderen te doden. Met welke reden stappen zij als vrijwilliger in het leger, ondanks dat ze weten wat daar allemaal gebeurd. Door de interviews af te wisselen met beeldfragmenten uit de Vietnam oorlog, krijg je een redelijk goed beeld over de omstandigheden waarin deze militairen zich bevonden.

De redenen zijn uitlopend, maar velen kiezen voor het avontuur, erbij willen horen, beter zijn dan een ander, respect ontvangen. Maar toch zijn het allemaal hele normale jongens, die voordat ze in Vietnam terecht kwamen geen vlieg kwaad deden. Hoe bestaat het dan toch, dat mensen in staat zijn om te moorden. En niet één, maar meerdere.

Op een gegeven moment in de film vraagt de interviewer of zij ook een moordenaar kan worden? Het antwoord is schokkend en toch zo eenvoudig: “Ja, gewoon doen, je haalt de trekker over, het pistool doet de rest.”

Enkele andere uitspraken die ik zeer schokkend vond;

• “ik had het op tv gezien, het maakte me nieuwsgierig”
• “you do what you have to do”
• “het is spannend, vermakelijk, verleidelijk”
• “alleen de eerste dode is mijn trauma”
• “je ziet alleen wat je kunt zien, wat je aankan”
• “na elke moord voelde ik mij een beetje beter”
• “in tijd van oorlog ga je niet naar de hel”
• “ik wil terug naar Vietnam om te doden, ik mis het”

Ook hier in zie ik net als bij de Duivelse Transitie dat de geest van een mens, stapje voor stapje veranderd. Bijna met ongeloof kan ik er naar kijken en denken, dat zal mij nooit gebeuren.

Ik weet helaas nu beter. Iedereen heeft een killer instinct, maar zal voordat het de eerste keer zijn, zelf de afweging moeten maken of hij het doet of niet. Het blijft een gewetensvraag die niet door mij te beantwoorden is.

Marlou Bakker