16-11-11

Nazi concentration camps (1), 15 november 2011


Steeds meer verbaas ik mij over hoe een mens in elkaar zit. Hoe zo, kun je wennen aan afschuwelijke beelden van de Tweede Wereldoorlog? Hoe zo, kun je na het leven in een concentratiekamp het leven daarna weer oppakken?

Gewenning is het sleutelwoord. Bij het start van de film “Nazi concentration camps”, gemaakt door de Amerikaanse geallieerden, zijn de beelden zo afschuwelijk dat mijn maag omdraait. Moet ik dit echt 70 minuten vol houden.
Het ene kamp volgt het andere kamp op en steeds opnieuw lijken, stapels lijken.

Mijn gevoel is inmiddels automatisch uitgeschakeld. Het is anders niet vol te houden. De tijd kruipt voorbij. Elke vijf minuten kijk ik op mijn horloge. Hoe lang nog?

Maar na een half uur komt er een soort van gewenning over mij heen. Het is vreemd om te ervaren. Dit wil ik helemaal niet en toch gebeurd het. Ik sta steeds meer verbaasd over hoe ik zelf in elkaar zit.

Marlou Bakker