22-01-11

18 januari 2011 - Rechts populisme en het eerste deel van de eindpresentaties


Rond half vier gingen wij de “maandag” groep en de “dinsdag” groep het lokaal in voor onze laatste gastspreker van de Minor. Ik geloof dat het niet bij iedereen als moment werd ervaren maar ik moet bekennen dat ik er wel even bij stil stond. Maar laten we, voordat we sentimenteel gaan lopen doen eerst eens de gastspreker evalueren.

De meneer die ons kwam toespreken was Rinke van der Brink een journalist bij het NOS journaal. Een ervaren man met kennis onder de leden. Hij vertelt ons zijn motivatie voor het volgen van rechts-extremistische groeperingen.
Hij vind het een interessant fenomeen en hoewel hij er in principe niet meer dagelijks actief in is blijft het onderwerp hem lonken.
Rinke van der Brink heeft na jaren onderzoek een aantal oorzaken voor de rechtse gedachten goed opgezet die interessant zijn om te noemen.
Een bekende en relevante is de onvrede. Wanneer er in een land algemene onvrede is, is men geneigd om een nieuwe politieke weg in te slaan.
Wat ook een oorzaak is is de angst voor het onbekende. Toen in de jaren 50 er niks aan intergratie werd gedaan maar je buurman wel een gastarbeider was werden de nieuwe Nederlanders als vreemd en later door een groep als niet-welkom geschouwd. Doordat de politiek niks aan deze situatie deed voelde men zich in de steek gelaten door de politiek en gingen weer op zoek naar een andere richting. Een van de goede dingen van deze gastspreker was het feit dat hij volledig vanuit zijn eigen mening spreekt. Boeiend om te zien hoe een groep daar op reageert. Gaan ze de discussie aan of doen ze dat niet? Bijvoorbeeld bij het feit dat hij (Voor mij heerlijk.) bij het uitleggen van het rechts-extremisme in een adem ook de PVV noemt, de toon is gezet maar helaas bijt niemand en komt er geen harde discussie.
Het feit dat de PVV onder rechts-extremisme genoemd wordt is nog wel even goed om uiteen te zetten. Leider-verering is een hele duidelijke. De partij bestaat dikwijls uit voornamelijk een heel charismatisch sterke leider. Dit gaat dan ook vaak gepaard naar niet democratische taferelen binnen de partij.
Verder delen ze ook vaan het feit dat ze vreemde mensen afwijzen en zich daardoor richten op hun “eigen” mensen. Als laatste en ook een herkenbaar feit bij de PVV is dat ze een grote afkeer van de linkse elite hebben.
Kortom, hij zette, vond ik een zeer interessant verhaal uiteen. Het feit dat hij zijn kennis put uit persoonlijke ervaring maakt het een fijn college.

Het tweede deel van de dag bestond uit “onze” dinsdag eindpresentaties.

Het mooie aan een Minor zoals deze is dat je vaak een zeer gevarieerde groep mensen hebt. Dat maakt het leuk omdat je mensen leert kennen die je misschien niet zou aanspreken zonder aanknopingspunt maar ook omdat je veel dingen in een nieuw perspectief leert zien.
Je leert, wat ook binnen het Tweede Wereldoorlog belangrijk is om zonder vooroordelen te kijken. Mensen zijn vaak niet zoals je ze op eerste gezicht indeelt. Geef iedereen de kans om zichzelf te zijn en je zal je altijd blijven verbazen. Daarom was het ook zo ontzettend fijn om je groepsgenoten zo te zien presenteren. Gedreven, voorbereid en soms een tikkeltje zenuwachtig.
Er zijn bijzondere momenten naar voren gekomen die het zeker waard zijn om bij stil te staan.
Ten eerste wil ik de aandacht leggen bij Peter. Hij heeft ons in zijn presentatie letterlijk laten zien hoeveel respect we voor onze gastprekers moeten hebben die in hun leven verschrikkelijke dingen hebben meegemaakt. Hoe dapper ze zijn dat ze daarover willen onderwijzen en hoe moeilijk het voor ze is geweest. Peter heeft zelf een traumatische ervaring meegemaakt in zijn leven.
Hij vertelde dit voor het eerst hardop voor een groep. Emotioneel was het. Hij vertelde hoe veel hij heeft gehad aan de hulp die hij achteraf heeft gekregen. De gastsprekers hadden dat vaak niet. Dit feit kwam extra mooi aan door de eerdere goede presentatie van Milou, zij zette uiteen hoe weinig hulp mensen hebben gehad na de oorlog.Respect.
Rick heeft voor zijn presentatie zijn eigen familiegeschiedenis met ons gedeeld.
Een dappere keus, want er is geen weg terug als je hieraan begint.
Hij heeft met verschillende familieleden gesproken waarvoor het onderwerp jarenlang taboe is geweest. Doordat hij het boven tafel wilde krijgen, hebben anderen het moeten herbeleven. Het zwijgen is doorbroken, en hij heeft zijn oma de kans geboden haar zware verleden te delen met haar kleinzoon, in de persoon van Rick. Aan Rick de taak het verhaal verder te vertellen zodat er voor altijd van geleerd kan worden.

Als laatst wil ik niemand dit feit ontnemen. Wij hebben in de groep een fantastisch (Soms wat stereo-typische…..) groepje ICT mannen zitten. Geweldige jongens ook los van de ICT natuurlijk.
Twee van deze mannen zijn er in geslaagd om in hun presentatie emoties en gedachten in een uiterst overzichtelijke beta grafiek te zetten. Heerlijk begrijpelijk en oprecht.

Nog maar een dinsdag te gaan...

Rose