25-09-10

21 - 22 september, Westerbork (4)


Voor bloed en eer

Kamp Westerbork werd door de nazi’s gebruikt als doorvoerplaats voor joden, zigeuners en verzetsstrijders op weg naar vernietigingskampen en werkkampen.
De meeste van deze gevangenen gingen op transport in een veewagon naar het oosten, maar sommigen lieten al op de Drentse heide het leven. Executies in het bos rondom Westerbork maakten vele slachtoffers. Een Nederlander die daar de trekker overhaalde, is de vrijwillig bij de Waffen-SS in dienst getreden Klaas Carel Faber. Hij is een overtuigd aanhanger, neemt deel aan razzia’s en is lid van Musserts lijfwachten. Al direct na de Duitse inval in de meidagen van 1940, had hij zich aangemeld bij de NSB. Een maand later volgde zijn indiensttreding bij Hitler’s elitekorps. Na de oorlog krijgt hij de doodstraf voor zijn diensten aan de vijand, maar dit wordt omgezet in levenslange gevangenisstraf. Hij zit vast in Breda, totdat hij in 1952 met andere SS’ers ontsnapt en vlucht naar Duitsland.

Anno 2010 is Faber nog altijd zo vrij als een vogel. Hij woont onder een andere naam in de buurt van M√ľnchen. En daardoor kan hij tegenwoordig nog steeds vrij door het park wandelen, met zijn vrouw van een goede maaltijd genieten en lachen om comedyseries.
Dit terwijl de levens die hij ontnam bij Westerbork, al meer dan 65 jaar geleden eindigden. Ondanks vele verzoeken om uitlevering door de Nederlandse justitie, is dit nooit gebeurd. Hij wordt beschermd door een wet die Hitler in 1943 invoerde, die alle buitenlandse vrijwillige SS’ers het Duits staatsburgerschap geeft. En Duitsland levert geen onderdanen uit. Over spijt heeft hij zich nooit uitgelaten. Zijn commentaar naar journalisten over zijn oorlogsverleden luidt nog altijd: “Ik wil niet met u praten”.

Ferdi Postma