06-01-10

Dinsdag 6 januari 2010 - Shooting dogs (2)


Geloof niets, denk zelf

ik reis met de trein richting Utrecht, onderweg naar de minor, brainstorm ik over mijn presentatie over enkele weken. Er komt een liedje in mijn hoofd, Simon and Garfunkel: the sound of silence. And the words of the prophets are written on the subway walls,

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking,
People hearing without listening,
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence.
And the people bowed and prayed
To the neon god they made.
And the sign flashed out its warning,
In the words that it was forming.
And the sign said, "The words of the prophets
are written on the subway walls
And tenement halls."
And whisper'd in the sounds of silence.

Ik kijk onderweg naar de graffiti, naar de neon god, allemaal namen, tekeningen, een figuur dat zijn middelvinger opsteekt. De tekst: geloof niets; denk zelf.

Darfur heeft weinig media aandacht gekregen. Geen media aandacht = geen ramp ?

Het doet mij beseffen hoe afhankelijk wij zijn van de televisiebazen, wat laten ze ons zien. Sterker nog? Wat wil ik zien? Onafhankelijke journalisten, de geschreven pers is zeer belangrijk.
Welke informatie kan ik vertrouwen, wat doet een regering, een televisie, een radio, een internet, een krant. In hoeverre leef ik in een "vrij" land. Waar macht spelers ons als marionetten bespelen. Het doet mij denken aan de middeleeuwen waar een wethouder tegen de clerus zegt: 'hou jij ze dom dan hou ik ze arm'.

Shooting dogs: een mandaat om de vrede te bewaren tussen twee partijen. Net als in Srebrenica. De militairen vertrekken en iedereen wordt afgeslacht. Wat als ze waren gebleven?

In Srebrenica werden de militairen gedwongen te vertrekken door de Serviërs. De wapens die de militairen daar hadden waren vreselijk beperkt.Blauwhelmen worden uitgezonden door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, als er internationaal een conflict dreigt uit te breken. Hun taak bestaat er vooral in om toezicht te houden op een mogelijk staakt-het-vuren, te bemiddelen of de troepen te ontwapen.
Het lijkt mij ontzettend frustrerend om als militair weg te moeten gaan op bevel, met 40 blanken, terwijl je weet dat er honderden zwarte mensen ( als jij weg gaat) worden afgeslacht. Achteraf is bekend geworden dat verschillende organisaties hebben gewaarschuwd dat er een genocide dreigde te ontstaan. Deze waarschuwingen zijn genegeerd. Kofi Annan, de hoogste baas van de Verenigde Naties, heeft enige tijd onder vuur gelegen en heeft later toegegeven dat hij en zijn organisatie in Rwanda gefaald hebben.

Marion van Laar