09-12-09

8 december 2009 - Een duivelse transitie 1


Wauw, of beter gezegd 'Amai'. Wat een presentatie. Bijna vier uur wist Christophe Busch mij te kluisteren aan mijn stoel. Al waren de pauzes zeer welkom want de klimaattop in Denemarken kan lokaal 6053 op de lijst zetten voor een betere klimaatbeheersing. Een stortvloed aan begrippen, voorbeelden, filmpjes, begrippen, voorbeelden en nog meer filmpjes in sappig, humoristisch Vlaams. Zeer aangenaam, geen moment vervelend.

Op de website van de minor had ik de presentatie al zien staan en ingekeken.
Maar dan is het een statisch geheel, een stapel letters, pijltjes, foto's en vooral erg veel. Nu weet je welk verhaal er achter zit en dat leest straks toch heel anders.

De hoofdgedachte van vanmiddag:
Een andere bril; bekijk ook het gedrag van de dader door een andere bril. Niet om te verontschuldigen maar om te begrijpen waarom iemand doet zoals hij doet.

De aantekeningen die ik gemaakt heb zijn zeker niet volledig, en hou ik voor mezelf. Ze zullen de lading bij lange na niet dekken. Want de informatie die we over ons heen gestort kregen was enorm. En aangezien bijna alles wat Christophe zei raak was kon je eigenlijk geen moment verslappen bij het luisteren. Als je dan ook nog aantekeningen wilt maken dan kom je als man in de problemen. Doe maar eens twee dingen tegelijk goed, dat schijnt voor mannen bijna onmogelijk te zijn.

Maar ook nu weer na vanmiddag, niets is wat het lijkt te zijn. Ook al klonk Christophe zeer overtuigend en geloofwaardig, toch bekroop me af en toe de gedachte van nuancering. Als er straks een andere wetenschapper binnen komt die toevallig aan de andere kant van het spectrum staat krijgen we dan hetzelfde te horen?
Bij de groepsprocessen en groepsdynamica kwam ik tot de conclusie dat als ik dit maanden eerder zou hebben gehoord veel stelliger zou zijn geweest in mijn eigen handelen. Ik vond namelijk dat ik geen kuddedier ben, dat ik graag een andere weg bewandel dan de grootste gemene deler. Zeg maar de non-conformist in het verhaal van Christophe. Maar gedurende de minor ben ik nog genuanceerder gaan proberen te denken en de week Duitsland heeft wat dat betreft de kers op de taart gezet.
Bij het verhaal van vandaag had ik enkele keren het idee dat ik dacht: en ik zou nu dit of dat waarschijnlijk doen. De stelligheid heeft zijn scherpe kantjes verloren.

Maar goed, met die gedachte in het achterhoofd heb ik de hele middag geboeid zitten luisteren, gelachen, genoten en vooral bij mezelf de prettige gedachte ontwikkeld dat ik de week excursie een goede plaats heb gegeven in mijn eigen ecosysteem.

Tenslotte een nieuwe benadering van Adolf Hitler. Christophe had vanmiddag een opmerking die toch wel een andere benadering van Hitler toestaat. Vanaf vandaag zal ik deze dictator af en toe toch zien als; "T'is den Dolf"

Paul Klerks