10-09-09

Tweede Wereldoorlog educatie - 8 september - Overloon deel 2


Hieronder eerst t relaas van Marco Strasky nav. de excursie Liberty park Overloon, vervolgens een bericht van deelnemer Marian van Wijk (Vorige sessie 2008/2009) nav. de productie van een item voor de website Leraar 24. Daaronder Overloon deel 1, door Hans van Meeteren.

Het Liberty Park in Overloon, als je aankomt lijkt het niet meer dan een stuk bos waar een hek omheen gezet is. Je loopt langs een klein kassahuisje en volgt de verharde weg die je, volgens een klein bordje, bij de feitelijke kassa moet bregen.
Je volgt je weg en kunt je haast niet voorstellen dat hier zo ontzettend fel is gevochten tijdens de oorlog. Tot je op een grote steen leest:

“Sta een ogenblik stil bezoeker en bedenk dat de grond waarop gij nu vertoeft eens een van de felst omstreden sectoren was van het slagveld Overloon. Biter is hier gevochten in man tegen man gevechten vele jonge levens aan de slagvelden van Nettuno en Normandi├ź ontkomen vonden onder deze bomen hun einde.”

Je staat even stil, zo rustig als het hier nu is. Kan het echt zo heftig geweest zijn?
Helaas word ook dit laatste beetje hoop je ontnomen als je de eerste artillerie geschutten ziet staan.
Als je in het museum binnen komt begint er een kleine reis terug in de tijd. Het is fantastisch hoeveel objecten er door de jaren heen verzameld zijn hier. Zo´n beetje ieder wapen, iedere tank, kledingsstuk of andere voorwerp wat je ooit gezien hebt in een film of op een foto is hier te vinden.
Sterker nog! Ze hebben objecten waarvan je nieteens wist dat ze bestonden. Bijvoorbeeld de laatste roeiboot van zijn soort die over het kanaal is gevaren met Nederlanders.

Tijdens de rondleiding kregen we op verschillende punten een inleiding over het begin van WOII. Onze gids vertelde ons hoe Hitler aan de macht was gekomen, hoe hij het Duitse volk overtuigde van zijn gelijk en hoe er al jaren van te voren werd gewerkt aan de plannen om zijn “Reich” op te bouwen en de “Untermenschen” te vernietigen.
Uiteraard werd en ook tijd besteed aan de rol van Nederland binnen de oorlog, hoe we betrokken raakten en werden bezet.
Het laatste punt van de rondleiding was een nagebouwde woonkamer uit die tijd. Hier konden wij goed zien hoe vindingrijk mensen worden als ze iets in het geheim moeten doen. Je kon heel mooi zien hoe men in een huis een schuilruimte kon bouwen en op welke manieren de mensen probeerden hun patriotisme te laten zien. Ook de uitvindingen die de mensen in die tijd bedachten maakten veel indruk. Een oud appelstroopblik werd uitgerust met een dynamo en een waterrad en voordat je het wist had je een briljant apparaat dat een klein lampje kon laten branden.

Na de rondleiding was er tijd om zelf nog rond te kijken in het museum. Het Marshall Museum is een aanrader voor iedereen die geinteresseerd is in hystorische voertuigen, vaartuigen en vliegtuigen.
Op 10.000m2 worden meer dan 150 van deze schitterend gerenoveerde voertuigen getoond. De omnvang van deze collectie is adembenemend. Als je naast een tank staat besef je je pas hoe groot zo´n ding is. Je kunt ook lezen hoe het logistieke systeem van de Amerikanen in elkaar zat tijdens de opmars in Frankrijk en bij het zien van deze enorme apparaten kun je niet anders dan met verbazing staan kijken.

Marco

Betekenisvol lesgeven over WOII – www.leraar24.nl

Het was een hele eer dat ik door Wim werd gevraagd of ik een les wilde verzorgen met als thema: "Betekenisvol lesgeven over WOII". Dit was voor de website Leraar 24, www.leraar24.nl

Als Wim iets aan je vraagt zeg je natuurlijk geen nee, dus ik ben er meteen mee aan de slag gegaan. Omdat ik van huis uit aardrijkskundeleraar ben, was het nog een heel geregel op mijn school om een extra geschiedenisles te mogen geven. Maar uiteindelijk is dit wel gelukt. Ik had de leerlingen vooraf twee lessen gegeven waarbij ik ze filmpjes liet zien van overlevenden van de Holocaust. Dit ter voorbereiding op de les die ze tijdens het filmen zouden krijgen. In deze les heb ik de leerlingen iets laten maken voor in een oude koffer. Deze koffer werd, met de inhoud die zij maakten, een herdenkingsmonument.

De cameraman van Teleac kwam op woensdagmiddag, mijn vrije middag. Dit gaf mij wat rust, want ik had echt wel tijd nodig om alles klaar te zetten, door te nemen en voor te bereiden. Voor de les begon werden er alvast een paar opnames gemaakt waarbij ik met de koffer door de gang liep. Toen de leerlingen eenmaal binnen waren en de les begon, was ik uiteraard best gespannen. Maar na een tijdje was ik helemaal ontspannen en leek het net of er geen camera meer bij was. De leerlingen had ik goed ge├»nstrueerd, zodat ook zij zich ontspannen konden gedragen. Ik had hen gevraagd of ze deze ‘extra’ les zagen zitten en allemaal waren ze enthousiast. Dit gaf me echt een kick, want zo vaak komt het niet voor dat leerlingen zin hebben in extra les. Maar ja, een camera doet wonderen!

Na het filmen in de les moest ik terugkomen voor een interview. Dit vond ik eigenlijk nog veel spannender dan de les zelf. Het interview werd twee keer afgenomen, zodat er vanuit verschillende hoeken gefilmd kon worden. Ik vond dit best lastig, want ik kreeg dezelfde vragen en moest daar ongeveer hetzelfde op antwoorden. Het interview duurde heel lang, uiteindelijk werd daarvan maar een paar minuten gebruikt. Het was dus afwachten of het filmpje werd zoals ik het had bedoeld. Natuurlijk waren er dingen die ik zelf misschien anders had gedaan, maar ik ben uiteindelijk heel trots op het eindresultaat. Het was een leuke en vooral leerzame ervaring en ik zou het graag nog eens meemaken.

Veel succes met de minor “Tweede Wereldoorlogeducatie”, ik hoop dat het net zoveel met jullie doet als het met mij heeft gedaan.

Marian Wolters-van Wijk