04-09-09

1 september 2009 - start Minor 2009 - 2010

1 september 2009, 70 jaar geleden viel nazi-Duitsland Polen binnen, het “startsein” voor de Tweede Wereldoorlog. Vandaag een ander startsein: dat van de Minor Tweede Wereldoorlog educatie, met een groep van 24 -het maximum aantal- deelnemers. Deelnemers uit verschillende faculteiten en opleidingen; Pabo, Pedagogiek, SPH, Zorg en Welzijn, Lerarenopeleiding Duits - Aardrijkskunde - Geschiedenis - Frans, Integrale veiligheidskunde en ICT, een divers gezelschap. De motieven van de deelnemers om deel te nemen zijn ook divers:

- ik wil mij verdiepen in deze periode om een beter beeld te krijgen, en de gevolgen daarvan voor onze huidige maatschappij
- ik heb altijd interesse gehad in geschiedenis en conflicten
- ik heb vanuit mijn familie veel meegekregen over de oorlog, de verhalen hebben me vaak en veel bezig gehouden, vandaar mijn interesse in deze periode
- mijn interesse werd gewekt op de basisschool, ik vind het belangrijk dat kinderen die op de basisschool zitten de oorlog goed “meekrijgen”
- enerzijds heb ik veel vragen; hoe heeft het allemaal kunnen gebeuren, heeft niemand iets geweten van bijvoorbeeld de vernietigingskampen, anderzijds wil ik in m’n werk een koppeling kunnen maken met de multiculturele samenleving
- ik ben al vanaf t moment dat ik kan lezen bezig met de Tweede Wereldoorlog, mijn interesse voor de oorlog is er altijd geweest
- het onderwerp heeft me altijd gefascineerd; verder lijkt t me leuk meer de diepte in te gaan en vanuit vanuit verschillende kanten de oorlog te bekijken
-verbreding van de kennis, kennis die mede is gekleurd door mijn opvoeding, ik hoop dat er meer nuance ontstaat
- mijn motivatie ligt achter de verhalen van de mensen; hoe hebben zij de oorlog beleefd
- hoe kan het dat mensen tot de meest verschrikkelijke dingen in staat zijn ? Het onderwerp intrigeert en boeit me

Samenvattend kun je zeggen dat het merendeel heeft gekozen op inhoudelijke, vaak ook persoonlijke gronden; interesse en fascinatie, een bepaalde familie achtergrond. Een aantal heeft naast t inhoudelijke gekozen voor de opzet van t programma en de activiteiten. Wat zijn ondermeer de verwachtingen van de deelnemers: veel kennis opdoen, meer inzicht krijgen, opinies kunnen ontwikkelen en die delen met anderen, didactische vaardigheden opdoen, de excursies ervaren, op verschillende manieren naar die oorlog kijken, een verhaal bij beelden krijgen ed. Daarnaast is de algehele verwachting samen een zinvolle en leuke tijd hebben.

Hieronder een 1e bijdrage van een van de deelnemers; leraar in opleiding Duits en van Oostenrijkse orgine, Marco Strasky.

Het is iedere keer weer spannend, de eerste keer binnenkomen in een groep onbekende mensen.
In dit geval voor de minor “Tweede Wereldoorlog Educatie”. Het spannende aan de 1e bijeenkomst is dat je niet precies weet met wie je in de groep zit en wat je allemaal zult doen. Misschien wel een tikkeltje zenuwachtig stap je het klaslokaal in, althans ik dan. Een toepasselijk gedicht schiet mij te binnen van J. Bernlef:

Schittering
Verlegen maakt iemand
op zijn mooist, siert hem
van binnen.

Verstrikt in aarzeling
houdt hij het schichtig,
voor gezien.

Trillt hij van twijfel of
is het inspanning zijn hand,
niet te laten vangen door gebaar?
Zijn mond door woord?

Door afwezigheid schittert hij even,
dan kiest hij opnieuw zijn naam
en stelt zich handenschuddend voor.

Tijdens de bijeenkomst hebben we van Wim Borghuis een algemene inleiding gehad over het thema en een overzicht van alle plekken die wij zullen gaan bezoeken. Tevens alle activiteiten die ons worden aangeboden. We hebben elkaar verteld wat onze motivatie is om mee te doen aan deze minor en wat onze verwachtingen zijn. Het was erg boeiend om te horen dat iedereen zijn eigen reden had om mee te doen en ook aan het einde iets anders wilde bereiken.
Ik ben benieuwd wat ons allemaal te wachten staat. Hoe het voelt om straks op de plekken te staan waar zoveel mensen hebben moeten lijden? Hoe zullen wij daarop reageren? Wat gaat het met ons doen? Kunnen wij het begrijpen? Allemaal vragen, waarop wij ongetwijfeld een antwoord zullen vinden. Ik hoop, en dat meen ik echt, dat ik een kans krijg om met iedereen te praten.
Het wordt vast een interessante en leerzame tijd.

Marco