12-11-08

Oorlogswinter – persvoorstelling – dinsdag 11 november 2008

Vorige week vroeg Wim mij om mee te gaan naar de persvoorstelling van Oorlogswinter. Natuurlijk sloeg ik dat aanbod niet af en het was dan ook zeker de moeite waard. Wim stond me netjes op te wachten op Utrecht Centraal en samen gingen we verder naar Amsterdam – Noord. De voorstelling zou zijn in Pand Noord, een soort ‘filmfabriek’ waar allerlei bedrijven gevestigd zijn die met de media en entertainment industrie te maken hebben, zoals A-film, Geen Stijl, Preview, etc. Het gebouw alleen al is erg leuk om te bekijken. Van buiten oud, het was vroeger een bedrijf in hef- en hijsgereedschappen, maar van binnen helemaal gemoderniseerd. Er hangt wel een kunstzinnig sfeertje, maar het is natuurlijk geen Tuschinski ;-) Er was overigens geen acteur te bekennen, want de voorstelling was puur ter informatie voor de journalist. We bekeken de film in een kleine, sfeervolle filmzaal met comfortabele stoelen. Het was een erg gaaf idee dat ik de film ging kijken nog voor het grote publiek deze gaat kijken… verder was het als elk ander magisch moment in de bioscoop: de film begon en ik vergat vervolgens alles om me heen. Gunstig detail: geen krakende chipszakken en stinkende popcorn!!! Halverwege de voorstelling kwamen er nog wat mensen binnenvallen en nu begrijp ik ook waarom Wim altijd goed op tijd wil zijn….
Wat ik over de film zelf kwijt wil: het is zeker de moeite waard om hem te gaan kijken! Ik vond het acteertalent van de hoofdrolspeler verbluffend goed en het verhaal is spannend, boeiend en met een duidelijke boodschap, zonder belerend te zijn. Het is duidelijk winter in de film en dit is zo goed weergegeven dat je bijna de vrieskou in je neus voelt prikkelen. Het kleurgebruik in de film is erg goed en ook de muziek is goed (soms een tikkie overdreven). Er is erg veel oog voor detail en sfeer en ook de andere acteurs zijn goed gecast. Wat ik wel mooi vind aan deze film is dat er niets is overdreven aan de rol van de Duitsers. Deze keer geen vervelende wrede bullebakken, maar gewone mannen in een uniform. De dikke NSB-er lijkt wel cliché, maar ook hierbij is het niet zoals je zou verwachten.
Voor de mensen die het boek niet kennen: Het verhaal gaat over een jongen die in een klein dorp in de buurt van Zwolle de oorlog meemaakt. Hij wil graag in het verzet, maar zijn vader, de burgemeester van het dorp, vindt dit maar niets. Als er iets met zijn buurjongen gebeurd, krijgt hij toch de gelegenheid om zich in te zetten voor de goede zaak. Dit heeft grote gevolgen voor de rest van zijn leven. Hij krijgt te maken met de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad. Wie is er te vertrouwen en wie niet? Meer dan eens moet hij zeer volwassen keuzes maken en het is voor hem heel moeilijk om het kind in zichzelf te bewaren. Verder zal ik inhoudelijk niets loslaten, ik stel voor: ga lekker kijken!! Kijk voor meer informatie op www.oorlogswinterdefilm.nl
Marian