28-11-08

Excursie Bergen Belsen – november 2008

Eindelijk laat ik weer iets van me horen! Ik had het even heel druk met het afronden van mijn stage, dus daarom had ik even geen tijd (en energie) om te schrijven. Gelukkig heeft Walter al een heel mooi verslag geschreven en daar heb ik eigenlijk heel weinig aan toe te voegen. Het was een erg bijzondere reis en ik heb zelden zo’n fijne groep meegemaakt!

Toch even een klein stukje over wat mij nou het meeste bij is gebleven van onze reis:

In het museum kreeg ik een beklemmend gevoel. De grijze, betonnen massa gaf me een triest gevoel. Ik werd somber van de grauwe tentoonstelling. Weinig drama, maar ook weinig spanning. Het ‘rot’ gevoel is misschien wel het juiste gevoel om hier te hebben. Want waarom lopen we hier? Moet het er mooi uit zien om ons te behagen? Om ons een iets comfortabeler gevoel te geven? Ik werd er erg triest van, maar ik vond dat niet erg. Ik wil hier ook triest zijn, verdrietig en ook al is het alweer zo lang geleden, ik wil een stukje rouwen. Want dat is waar we zijn: een begraafplaats,een plek om te rouwen, te gedenken, tot bezinning te komen.

Terwijl ik de massagraven verspreid over het terrein zag liggen, zag ik weer de beelden voor me van de bulldozers die de lijken in de graven schoven... de wetenschap dat de stank tot 30 km in de omgeving te ruiken was…. Ik wordt er onpasselijk van! En de mensen stonden erbij en keken ernaar!

Nadat ik een deel uit het dagboek had voorgelezen schoot ik even vol. De vergelijking met vee kan niet eens gemaakt worden! Natuurlijk waren de vernietigingskampen met gaskamers afschuwelijk. Maar mensen systematisch uithongeren en de epidemieën kunstmatig in stand houden zodat mensen uitmergelen, langzaam doodgaan en elkaar gaan opeten…. Daar heb ik echt geen woorden voor.

Er is op zich weinig te zien, maar met alle voorkennis en de verhalen van Janine kan ik me er toch een beste voorstelling van maken. Natuurlijk is het heel moeilijk om te bevatten om hoeveel mensen het ging. Wellicht zullen we dat nooit helemaal bevatten, maar ik probeer het toch: ik denk aan een heel druk vliegveld, een treinstation in de spits, koninginnendag in Amsterdam, een groot festival zoals Lowlands.

Nou is het toch nog een heel verhaal geworden, dus ik stop er nu mee. We zijn weer ‘veilig’ in Nederland aangekomen en ik heb er weer een hoop vrienden bij! Jullie zijn echt super!!!!!
Marian