31-10-08

28 oktober 2008 - Amersfoort 2 – de presentaties

Deze keer een kort bericht van mijn persoon. We waren er bijna allemaal, we luisterden en keken naar elkaar en we zagen dat het goed was!
Op deze prachtige herfstdag gingen we weer met z’n allen richting Kamp Amersfoort. Vol verwachting naar ieders creatieve invulling van de opdracht, namen we eerst nog een kopje koffie. De afwezigheid van Cees was meteen duidelijk en dat vonden we natuurlijk heel jammer. Maar zijn collega was ook zeer sympathiek en vol enthousiasme begonnen we de presentaties. Ik merkte dat de meesten vooral kozen voor een creatieve verwerkingsvorm. Het was goed te merken dat we nuchtere Nederlanders zijn: niet te veel horror, maar vooral een veilige leeromgeving creëren, waarbij op de emoties van de leerlingen wordt ingegaan. Ook kwamen puzzeltochten, onderwijsleergesprekken, tijdslijnen en dergelijke aan bod. Wim was zeer tevreden over ons niveau en daar werden wij natuurlijk heel blij van.
Het werd duidelijk dat dit kamp verlegen zit om beter educatief materiaal en ik moet eerlijk zeggen dat ik me moest inhouden om niet te roepen: dat ontwikkelen wij wel! Ik kreeg de indruk dat ik daarin niet de enige was en op zo’n moment is het toch jammer dat we voor de opleiding bezig zijn en niet gewoon lekker voor onszelf. Dan zouden we dat wellicht echt aanpakken en er iets van maken. Nu zitten we toch met tijdgebrek en de egoistische vraag: hoeveel punten levert mij dat op?
Op de terugweg zat ik in het boemeltje naar Ede en daarin zijn de stoelen niet zo groot. Dat in combinatie met mijn omvang, dikke winterjas en die vreselijke verwarming maakte dat ik eigenlijk gillend uit de trein wilde rennen. Ik keek eens om mij heen en probeerde me voor te stellen hoe het geweest moet zijn om niet met vier mensen in de vierzits te verblijven, maar met tien mensen. Ik werd in drie kwartier al helemaal gek, dus ik kan me gewoon niet voorstellen hoe vreselijk het geweest moet zijn in de treinen richting de kampen. De onwetendheid en angst, de ongemakkelijke aanrakingen van stinkende lichamen, de honger en dorst, de extreme warmte of kou, de stank van de dode lichamen…. Het moet echt afschuwelijk zijn geweest! Weer werd ik met mijn neus op te feiten gedrukt: niet teveel zeuren, want het kan allemaal veel erger…………..
Marian