10-09-08

9 september 2008 excursie Overloon

Nadat we allemaal verzameld hadden in de hal van het museum, kon de rondleiding beginnen. Vol energie liep de gids voor ons uit en begon zij haar verhaal. Ze vertelde vol overgave en we sjeesden door het gebouw van het ene indrukwekkende punt naar het andere.
De grote tanks in de eerste ruimte maakten meteen indruk. Wat een gevaartes waren dat! We gingen het documentatiecentrum in en daar vertelde ze over de aanleiding van de oorlog. Na de eerste wereldoorlog kreeg Duitsland extreem hoge straffen opgelegd en in combinatie met de economische crisis was dit een goede voedingsbodem voor het Nationaal Socialisme van Hitler. Hij kreeg het land zo gek om hem te volgen in zijn rare idee├źn. Gedurende de rest van de rondleiding kregen we een heel compleet beeld van de gevolgen hiervan. De Holocaust werd op indringende wijze tot ons gebracht. Indringende foto’s in een sobere ruimte maakten dat iedereen heel stil werd.
Dit gaat eigenlijk ons voorstellingsvermogen te boven. Dat deze foto’s zijn gemaakt door de Duitsers zelf en ze zich dus niet eens schaamden voor deze wandaden is helemaal weerzinwekkend.
Dat er protest kwam tegen de manier waarop de Joden werden behandeld is begrijpelijk. Het verhaal over de februari-staking is dan ook heel inspirerend. We kijken vol trots naar het beeld van de Dokwerker. Tegelijk groeit het besef dat dit een van de weinige verhalen over opstand is.
We kregen vervolgens een ‘Hollandse woonkamer in oorlogstijd’ te zien. Duidelijk werd dat er in veel huizen een schuilkamer/onderduikruimte aanwezig was. Zo kon men zich met illegale druk van kranten bezighouden en joden of andere onderduikers onderdak bieden. Door een luik in de kast kwam men in de onderduikruimte. Daar werden heel wat uurtjes versleten. Ook moest men de ruimtes in het huis warm zien te houden en de kachel werd steeds verder aangepast. Om nog wat licht te hebben, terwijl de elektriciteit regelmatig uitviel bedacht men van alles. Zelfgeknutselde energie-opwekkers en de fiets in de huiskamer om maar een beetje licht te krijgen.
Het was indrukwekkend om het verhaal van de voedselbonnen te horen, de zeep van zand en gebakken lucht te zien en het kacheltje van een conservenblikje. We kregen zo een klein beetje een beeld van hoe het toen geweest moet zijn.
Vervolgens was er tijd om zelf een en ander te bekijken. De meesten van ons zijn in het aparte gebouw geweest om daar nog meer indrukken van de Holocaust te krijgen. De hele muur vol met foto’s…. hier werd ik zelf heel stil van en iedereen begrijpt wel dat er eigenlijk geen woorden zijn om dit te beschrijven.
Vervolgens bekijken we nog een grote hangar vol met legervoertuigen en ander materiaal. Mooi neergezet, het spreekt duidelijk tot de verbeelding. Veel te snel gaat al de waarschuwing dat het museum gaat sluiten. Velen van ons verzuchten dan ook: hier moet ik echt nog eens heen, ik heb veel te weinig gezien. Het lijkt me een geslaagde eerste excursie en iedereen heeft een heel duidelijk beeld gekregen van de oorzaken en gevolgen van de oorlog. Ik ben zeer benieuwd wat we nog meer te zien zullen krijgen.
Marian